
เพลงของคุณยายยังอยู่
เกี่ยวกับนิทานเรื่องนี้
ทุกคืนคุณยายร้องเพลงเดียวกันกล่อมทันโดให้นอน คุณยายป่วยแล้วจากไป บ้านเงียบจนแปลกประหลาด ทันโดไม่อยากฟังเพลงนั้นอีก จนกระทั่งน้องสาวร้องไห้งอแงทุกคืน เขาจึงค่อย ๆ ร้องประโยคแรกออกมาเบา ๆ ด้วยทำนองของคุณยาย
เปิดในกอดนิทานอ่านหน้าแรก
ทุกคืน คุณยายจะนั่งอยู่ข้างเตียงของทันโด
ตบหลังเขาเบา ๆ แล้วร้อง: “ทูล่า ทูล่า พระจันทร์ไต่ขึ้นเนินเขา...”
ทันโดคิดว่า: นี่คือเพลงของฉัน
สิ่งที่ลูกได้รับ
รับมือกับการจากไปของคนในครอบครัว รู้ว่าความรักจะยังอยู่
เกร็ดน่ารู้สำหรับพ่อแม่
ช่วยเด็กรับมือกับการจากไปของคนในครอบครัว: เมื่อญาติป่วยหนัก ให้บอกเด็กตามตรงตั้งแต่แรก (“โรคนี้ไม่เหมือนไข้หวัด หมอบอกว่ารักษาไม่หาย”) เพื่อให้เด็กมีโอกาสกล่าวลา; เมื่อเสียชีวิตให้ใช้คำพูดที่ชัดเจนอธิบายความตาย (เสียชีวิตคือตาย ป่วยหนักเกินไปจนหมอรักษาไม่ได้ หัวใจหยุดเต้น จะไม่เจ็บอีก และไม่กลับมาอีก) ไม่ใช้คำพูดอย่าง “เหนื่อยมาก” “หลับไป” “ไปเที่ยว” ที่ทำให้เด็กสับสนและกลัวว่าตัวเองเหนื่อยหรือนอนหลับแล้วจะเป็นแบบนั้น; เด็กอาจถามว่าร่างกายของคุณยายไปไหน ตอบตามตรงตามความเชื่อและธรรมเนียมของครอบครัวได้; เสียใจ โกรธ ไม่อยากได้ยินเรื่องที่เกี่ยวกับคุณยาย ล้วนเป็นรูปแบบของความคิดถึง ผู้ใหญ่ไม่ต้องรีบปลอบ; ผู้ใหญ่ก็ร้องไห้ได้ เสียใจไปด้วยกันก็ไม่เป็นไร ความรักจะอยู่ต่อด้วยวิธีที่เด็กทำได้: เพลงหนึ่งเพลง ท่าตบหลังเบา ๆ กลิ่นหนึ่งกลิ่น วัฒนธรรม: ครอบครัวชาวโคซา (Xhosa) ในจังหวัดอีสเทิร์นเคปของแอฟริกาใต้ คุณยายโพกผ้าสีสด ทำงานฝีมือร้อยลูกปัด (งานร้อยลูกปัดของชาวโคซาโด่งดังมาก) ดื่มชาลูอิบอส (rooibos) ซึ่งเป็นสมบัติของชาติแอฟริกาใต้; เมื่อญาติเสียชีวิต ญาติมิตรจะมาที่บ้านเพื่ออยู่เป็นเพื่อนครอบครัว สวดมนต์และร้องเพลงด้วยกัน; “ทูลา” (thula) ในภาษา isiXhosa แปลว่า “ชู่ว์ เงียบ ๆ” ภาษาซูลูก็ใช้คำเดียวกัน เพลงกล่อมเด็กของแอฟริกาใต้จำนวนมากใช้คำนี้; ชื่อน้องสาว “โซลา” (Zola) ในภาษา isiXhosa และภาษาซูลูมีความหมายว่า “เงียบสงบ สันติ” พ้องกับ “ทูลา” พอดี ฤดูกาลในซีกโลกใต้ตรงข้ามกับไต้หวัน: อีสเทิร์นเคปฤดูร้อนฝนมาก เนินเขาเขียวขจี ฤดูหนาวแห้งแล้ง ทุ่งหญ้ากลายเป็นสีน้ำตาล ว่านหางจระเข้ป่าออกดอกสีส้มแดงในฤดูหนาว





