
De gebroken kom werd mooi
Over dit verhaal
Ren breekt opa’s lievelingstheekommetje, verstopt de scherven onder zijn bed en slaapt dagenlang slecht. Opa merkt het, scheldt hem niet uit, maar laat hem zien hoe hij de kom met lak en goudpoeder scherf voor scherf weer aan elkaar plakt. Ze wachten heel lang, en de kom krijgt lijntjes als kleine gouden rivieren.
Openen in VoorleeskusLees de eerste bladzijde
Elke middag drinkt opa thee uit die zwarte theekom.
De kom is zwart, met hier en daar een glinstering,
als een stukje nachtelijke hemel.
Wat je kind eraan overhoudt
Omgaan met een fout en weten dat onvolmaakte dingen ook mooi kunnen zijn
Goed om te weten voor ouders
Kintsugi is een oude Japanse manier om keramiek te herstellen: met lak van het sap van de lakboom worden de scherven weer aan elkaar geplakt, en als het hard is geworden worden de scheuren gevuld, met dunne lijntjes lak beschilderd en met goudpoeder bestrooid, zodat de scheuren gouden lijnen worden; de kom kan niet alleen weer gebruikt worden, maar heeft ook een patroon dat alleen bij hem hoort. Echte kintsugi duurt enkele weken tot enkele maanden: lak “droogt” niet in de zon, maar moet in een warme, vochtige houten kist langzaam uitharden, en de lak waarmee scherven worden geplakt wordt vaak gemengd met rijstpap of meel. Zolang lak nog niet hard is, geeft het jeuk, rode en gezwollen huid (zoals het verhaal zegt, “het bijt in je handen”), dus alleen een volwassene met handschoenen mag ermee werken en kinderen mogen alleen kijken, en pas aanraken als het helemaal hard is. Er zijn ook eenvoudige kintsugi-sets voor beginners, maar voor een kom waaruit je gaat eten en drinken raden we toch aan dat een volwassene materialen gebruikt die geschikt zijn voor voedsel. Als er iets breekt, vertel het dan eerst aan een volwassene en pak de scherven niet met je handen op, want scherven zijn scherp en snijden. Wat dit boek een kind vooral wil meegeven: een gerepareerd ding houdt een spoor, en dat spoor gaat niet alleen over “de dag dat het kapot ging”, maar kan ook een herinnering zijn aan samen wachten en samen repareren; de oude gouden lijn op opa’s kom is zijn herinnering aan hem en zijn vader. Volwassenen kunnen van opa leren: laat je kind eerst weten dat “als iets kapot is, het veilig is om het te zeggen”, en wacht dan tot het zelf komt vertellen.





