กอดนิทาน
คุณย่าพาไปดูงิ้วไต้หวัน

คุณย่าพาไปดูงิ้วไต้หวัน

เกี่ยวกับนิทานเรื่องนี้

ดูงิ้วไต้หวันกับย่า วาดลวดลายแต่งหน้าและฝึกท่าทาง

อ่านหน้าแรก

ช่วงปิดเทอมฤดูร้อน อันอันไปพักที่บ้านคุณย่าในชนบท
คุณย่าพับเสื้อผ้าไปพลางร้องเพลงลากเสียงยาวแสนยาว

สิ่งที่ลูกได้รับ

ศิลปะละครพื้นบ้าน

เกร็ดน่ารู้สำหรับพ่อแม่

งิ้วไต้หวัน (kua-á-hì) เป็นงิ้วพื้นบ้านที่พัฒนาขึ้นในไต้หวัน ร้องเป็นภาษาไต้หวัน; หน้าเวทีคือที่นักแสดงแสดง ส่วนด้านหลังคือหลังเวที ที่นักแสดงแต่งหน้า เปลี่ยนชุด เตรียมอุปกรณ์; นักแสดงแต่งหน้าโดยทาแป้งขาวรองพื้นก่อน แล้วตบชาดแดงรอบดวงตา เขียนคิ้วให้เฉียงขึ้น; พระเอกรูปหล่อในงิ้วไต้หวัน มักให้นักแสดงหญิงแสดง; หนวดเคราใหญ่เป็นหนวดปลอมคล้องไว้ที่หู; บนเวทีใช้สิ่งหนึ่งแทนอีกเรื่องหนึ่ง: ถือแส้ม้าวิ่งหนึ่งรอบคือขี่ม้า ถือไม้พายพายสองสามทีคือนั่งเรือ; แขนเสื้อสีขาวยาว ๆ เรียกว่าแขนเสื้อน้ำ สะบัดออก ดึงกลับ แสดงอารมณ์ได้; เดินบนเวทีต้องก้าวเท้าสั้น ๆ เบา ๆ; นักดนตรีหลังเวทีสีพิณ khok-á-hiân ตีฆ้องกลอง นักแสดงร้องและแสดงตามเสียงดนตรี; ฟังเนื้อร้องไม่ออก ก็ดูท่าทางและฟังดนตรีเดาอารมณ์ได้; ที่ที่คนเยอะต้องจับมือผู้ใหญ่ไว้ให้ดี ห้ามวิ่งเล่นไปเอง; ก่อนเข้าหลังเวทีต้องขออนุญาต เดินเบา ๆ ไม่จับของเล่น; “tsiok-suí” เป็นภาษาไต้หวันแปลว่า “สวยจัง” ลองให้ผู้ใหญ่ที่บ้านสอนภาษาไต้หวันสักสองสามประโยคนะคะ

เล่มอื่นที่คุณอาจชอบ

ดูหนังสือทั้งหมด

คืนนี้ อ่านด้วยกันสักเล่ม

ดาวน์โหลดฟรี อ่านได้ทั้งมือถือและแท็บเล็ต