กอดนิทาน
ช่างภาพตัวน้อย

ช่างภาพตัวน้อย

เกี่ยวกับนิทานเรื่องนี้

ใช้กล้องหาความงาม หยดฝน เงา มือของย่า ภาพทุกใบมีเรื่องเล่า

อ่านหน้าแรก

เช้าวันหลังฝนตก คุณย่าหยิบกล้องเก่าตัวหนึ่งออกมาจากตู้
"นี่เป็นกล้องที่ย่าใช้ตอนสาว ๆ ให้หลานยืมเล่นหนึ่งวันนะ"

สิ่งที่ลูกได้รับ

ชื่นชมความงามในชีวิตประจำวัน

เกร็ดน่ารู้สำหรับพ่อแม่

ความงามไม่จำเป็นต้องใหญ่หรือแพง หยดฝน เงา สัตว์ตัวเล็ก ๆ และมือของคนในครอบครัวล้วนงดงาม ต้องค่อย ๆ มองถึงจะเจอ; ก่อนถ่ายภาพให้ใช้ตามองหาก่อน ลองใช้สองมือทำเป็นกรอบเพื่อฝึก “เลือกกรอบภาพ”; เข้าไปใกล้อีกนิด ย่อตัวต่ำลง สิ่งที่เห็นจะเปลี่ยนไป; เวลาถ่ายภาพให้หมุนเลนส์เพื่อให้ภาพชัด (โฟกัส); กล้องฟิล์มหนึ่งม้วนถ่ายได้จำนวนจำกัด (เช่น ยี่สิบสี่ภาพ) ต้องเอาไปล้างที่ร้านถึงจะเห็นรูป จึงต้องเลือกถ่ายทุกภาพให้ดี; ถ่ายสัตว์เล็กต้องเงียบและรอ ไม่วิ่งไล่; ห้ามใช้กล้องหรือสายตามองดวงอาทิตย์ตรง ๆ เด็ดขาด ดวงตาจะบาดเจ็บ; ก่อนถ่ายภาพคนอื่นให้ขออนุญาตก่อน; ภาพทุกภาพมีเรื่องราวของตัวเอง เล่าให้คนในบ้านฟังได้

เล่มอื่นที่คุณอาจชอบ

ดูหนังสือทั้งหมด

คืนนี้ อ่านด้วยกันสักเล่ม

ดาวน์โหลดฟรี อ่านได้ทั้งมือถือและแท็บเล็ต