Bajkotulanki
Nosek do noska, witaj!

Nosek do noska, witaj!

3–4 lataUprzejmość i wdzięcznośćOk. 5–8 minStron: 16

O tej historii

Tani wraca z babcią do maoryskiego domu spotkań. Trochę się wstydzi, ale uczy się witać starszych, delikatnie dotykając ich nosa swoim.

Przeczytaj pierwszą stronę

Tani z babcią docierają do domu spotkań rodziny babci.
Czerwony wielki dom jest taki piękny.

Co dziecko z niej wyniesie

Poznawanie maoryskiego powitania nosami i witanie z szacunkiem

Warto wiedzieć rodzicom

Maorysi to rdzenna ludność Nowej Zelandii. Marae to miejsce, gdzie zbiera się ludzie z danej wspólnoty, a wielki dom pośrodku (wharenui) ma rzeźbienia i tkane wzory, które przedstawiają przodków. Goście czekają najpierw przy wejściu i dopiero gdy usłyszą długi, powitalny śpiew starszej kobiety (karanga), wchodzą do środka. Gdy starsi przemówią i zaśpiewają, wszyscy witają się po kolei: podają sobie ręce, a potem delikatnie przykładają nos i czoło do nosa i czoła drugiej osoby i razem wdychają powietrze. To hongi, które oznacza dzielenie jednego tchnienia życia. Przed wejściem do wielkiego domu zdejmuje się buty, a po powitaniu wszyscy jedzą wspólnie posiłek. „Kia ora” to po maoryjsku „cześć”. Można też witać się bez słów, łagodnym gestem.

Mogą ci się spodobać także

Zobacz wszystkie książki

Przeczytajcie dziś wieczorem jedną razem

Bezpłatne pobranie. Działa na telefonach i tabletach.