
คณะหนังเงาเปิดการแสดงแล้ว
เกี่ยวกับนิทานเรื่องนี้
คณะหนังเงาของคุณปู่จะแสดงที่ลานชุมชน เหว่ยเหว่ยหยิบตัวหนังขึ้นมาเป็นครั้งแรก อยากเล่นนกกระเรียนขาวที่เธอชอบที่สุด; แต่เงาทีก็เบลอเกินไป ทีก็หายไป มือก็สั่นอยู่ตลอด; เธอต้องหาระยะที่พอดีระหว่างไฟ ตัวหนัง และจอผ้าขาว
เปิดในกอดนิทานอ่านหน้าแรก
ปีที่แล้ว เหว่ยเหว่ยนั่งอยู่ที่ลาน ดูหนังเงาของคุณปู่
จอเงา — ผ้าขาวที่สว่างผืนนั้น นกกระเรียนขาวตัวหนึ่งกระพือปีก บินสูงขึ้นๆ —
คนทั้งลาน “ว้าว —”
สิ่งที่ลูกได้รับ
รู้จักหนังเงาของไต้หวัน และระยะห่างของแสงกับเงา
เกร็ดน่ารู้สำหรับพ่อแม่
หนังเงาของไต้หวันแพร่จากแถบแต้จิ๋วในมณฑลกวางตุ้งมาถึงทางใต้ของไต้หวันในสมัยราชวงศ์ชิง เรียกรวมกับหุ่นมือปู้ไต้ซี่และหุ่นเชิดว่าสามหุ่นใหญ่ของไต้หวัน ภาษาไต้หวันเรียกว่า phê-kâu-hì ปัจจุบันคณะส่วนใหญ่อยู่ที่เกาสง ตัวหนังทำจากหนังวัวขูดให้บาง แกะสลัก ลงสี บางจนแสงส่องทะลุได้; ติดไม้ไผ่เล็กๆ ไว้ที่ตัว อันหนึ่งพยุงลำตัว อันอื่นทำให้หัวและมือขยับ เวลาแสดง ไฟอยู่ด้านหลังสุด ตัวหนังอยู่ตรงกลาง ผ้าขาว (จอเงา) อยู่ด้านหน้าสุด ผู้ชมนั่งอยู่หน้าผ้าขาวดูเงา; ตัวหนังแนบจอเงา เงาจะชัดที่สุดและยังเห็นสี; ยิ่งอยู่ห่างจากจอเงา ยิ่งเข้าใกล้ไฟ เงาก็ยิ่งใหญ่และยิ่งเบลอ สมัยก่อนใช้ตะเกียงน้ำมัน เดี๋ยวนี้ใช้ไฟฟ้า ไฟร้อนมาก ต้องให้ผู้ใหญ่ดูแล เวลาแสดงมีฆ้องและซอเป็นต้น คนเชิดร้องและพูดเป็นภาษาไต้หวัน อ่านจบแล้วลองทำละครเงาหุ่นกระดาษที่บ้านได้: ให้ผู้ใหญ่ช่วยใช้กระดาษแข็งตัดเป็นสัตว์ ติดหลอดดูดเป็นไม้ไผ่ ใช้ผ้าปูที่นอนหนีบไว้ระหว่างเก้าอี้สองตัวเป็นจอเงา วางไฟฉายไว้ข้างหลังตัวเองส่องไป; ลองให้หุ่นกระดาษแนบผ้าปู กับอยู่ห่างผ้าปูหน่อย ดูว่าเงาต่างกันอย่างไร อินโดนีเซีย จีน ตุรกี และอีกหลายที่ก็มีหนังเงาของตัวเอง





