
ทะเลไข่มุกของปู่
เกี่ยวกับนิทานเรื่องนี้
ปู่ของปู่ของมาเรียมเป็นนักดำน้ำเก็บไข่มุกใต้ท้องทะเล; คุณปู่พาเธอขึ้นเรือไม้ลำเก่า สอนเธอร้องเพลงบนเรือ ปรบมือตีจังหวะ; เธออยากหาไข่มุกด้วยมือตัวเองสักเม็ดมาก เปิดหอยนางรมทีละตัวก็ว่างเปล่าทุกตัว จึงรู้ว่าคนสมัยก่อนลำบากเพียงใด
เปิดในกอดนิทานอ่านหน้าแรก
ปู่ของคุณปู่ของมาเรียม เป็นนักดำน้ำหาไข่มุกใต้ท้องทะเล
คุณปู่ซ่อมเรือไม้ลำเก่าจากสมัยนั้นจนเสร็จ ผูกไว้ข้างท่าเรือ
ทุกเย็น ท่านจะพามาเรียมมานั่งบนเรือ
สิ่งที่ลูกได้รับ
รู้จักประวัติศาสตร์การเก็บไข่มุกของแถบอ่าว
เกร็ดน่ารู้สำหรับพ่อแม่
ตามชายฝั่งอ่าวเปอร์เซีย (คูเวต บาห์เรน กาตาร์ สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ และอื่นๆ) ก่อนค้นพบน้ำมัน หลายคนเลี้ยงชีพด้วยการดำน้ำเก็บไข่มุก: ทุกปีช่วงฤดูร้อนที่ร้อนที่สุด เรือเก็บไข่มุกออกทะเลราวสี่เดือน; นักดำน้ำใช้ที่หนีบเล็กๆ ที่ทำจากเขาสัตว์หรือกระดูกหนีบจมูก เท้าเหยียบก้อนหินที่ผูกกับเชือกจมลงไปถึงก้นทะเล เก็บหอยนางรมใส่ตะกร้าตาข่ายที่ห้อยคอ นิ้วสวมปลอกหนังกันถูกบาด; กลั้นหายใจครั้งละราวหนึ่งนาที วันหนึ่งดำลงไปราวห้าสิบครั้ง; กระตุกเชือก คนดึงเชือกบนเรือก็ดึงเขาขึ้นมา หอยนางรมมักเก็บไว้เปิดบนดาดฟ้าเช้าวันรุ่งขึ้น ส่วนใหญ่ว่างเปล่า ไข่มุกดีมีน้อยมาก ส่วนมากต้องขายให้เจ้าของเรือและพ่อค้า บนเรือมีคนร้องเพลงโดยเฉพาะ นำร้อง ทุกคนปรบมือ ตีกระป๋องตอบ ช่วยกันพายและดึงสมอ และให้กำลังใจตอนเหนื่อยที่สุด ต่อมามีไข่มุกเลี้ยงและมีน้ำมัน การเก็บไข่มุกก็ค่อยๆ หยุดไป เดี๋ยวนี้คูเวตและที่อื่นๆ ทุกปีมีคนหนุ่มสาวร่วมล่องเรือประสบการณ์เก็บไข่มุกแบบดั้งเดิม ตอนกลับมาครอบครัวร้องเพลงต้อนรับที่ชายฝั่ง (เรียกว่า “กอฟัล” qafal) ชั้นที่แวววาวด้านในของไข่มุกกับเปลือกหอยนางรม ทำจากสารชนิดเดียวกัน (ชั้นมุก) ความปลอดภัย: มีดที่งัดหอยนางรมให้ผู้ใหญ่ถือ; ชายหาดตอนน้ำลงต้องใส่รองเท้า; เด็กห้ามลงทะเลดำน้ำเอง; กลั้นหายใจต้องอยู่ข้างผู้ใหญ่ ลองในอ่างน้ำตื้นเท่านั้น อย่าแข่งกันว่าใครกลั้นได้นานในอ่างอาบน้ำหรือสระว่ายน้ำ





