Voorleeskus
De parelzee van opa

De parelzee van opa

5–6 jaarCulturen van de wereld ontdekkenOngeveer 10–15 min27 pagina’s

Over dit verhaal

Mariams overgrootvader was een duiker die op de zeebodem naar parels dook. Opa neemt haar mee op een oude houten boot en leert haar de liederen die aan boord werden gezongen en hoe je de maat klapt. Ze wil zo graag zelf een parel vinden, maar de ene oester na de andere is leeg, en zo leert ze hoe zwaar het leven voor mensen van vroeger was.

Lees de eerste bladzijde

Mariams opa’s opa was iemand die naar de zeebodem dook om parels te zoeken.
Opa heeft een oude houten boot uit die tijd gerepareerd, hij ligt aan de kade,
en elke avond neemt hij Mariam mee om even op de boot te zitten.

Wat je kind eraan overhoudt

Leren over de geschiedenis van het parelduiken in de Golfregio

Goed om te weten voor ouders

Langs de Perzische Golf (Koeweit, Bahrein, Qatar, de Verenigde Arabische Emiraten en andere landen) leefden voor de ontdekking van olie veel mensen van duiken naar parels: in de heetste zomer voeren de parelschepen ongeveer vier maanden uit; de duikers klemden hun neus dicht met een klemmetje van hoorn of bot, lieten zich met een aan een touw vastgebonden steen naar de zeebodem zakken, raapten oesters in een net om hun nek en droegen leren vingerbeschermers om niet gesneden te worden; ze hielden hun adem ongeveer een minuut in en doken zo’n vijftig keer per dag; als ze aan het touw trokken, hees de man op het schip hem omhoog. De oesters werden vaak pas de volgende ochtend op het dek geopend, de meeste waren leeg, goede parels waren zeldzaam en werden meestal verkocht aan de scheepseigenaar en handelaren. Aan boord was een zanger die het voorzong, waarop iedereen klapte en op blikken sloeg als antwoord, om samen te roeien en het anker op te halen, en om moed in te spreken als het het zwaarst was. Later kwamen gekweekte parels en de olie, en het parelduiken hield langzaam op; tegenwoordig doen in Koeweit en elders elk jaar jonge mensen mee aan traditionele parelduik-tochten, en als ze terugkomen zingt hun familie aan de kust een welkomstlied (“qafal”). Parels en de glanzende laag in een oesterschelp bestaan uit hetzelfde materiaal (parelmoer). Veiligheid: het mes om oesters open te wrikken is voor volwassenen; bij eb draag je schoenen op het strand; kinderen duiken nooit zelf in zee; adem inhouden doe je alleen naast een volwassene en met een kommetje ondiep water, en wedstrijdjes “wie houdt het het langst vol” doe je niet in bad of zwembad.

Dit vind je misschien ook leuk

Bekijk alle boeken

Lees er vanavond samen een

Gratis te downloaden. Werkt op telefoon en tablet.