
Dłonie tańczą i opowiadają
O tej historii
Na Hawajach Keoni uczy się od babci tańca hula. Ruchami dłoni opowiada o deszczu, falach i kwiatach.
Otwórz w BajkotulankachPrzeczytaj pierwszą stronę
Buzia Keoniego nie zamykała się od rana do wieczora.
„Wiesz co…” – to jego najczęstsze słowa.
Mówił do babci, do kwiatów, a nawet do ptaszków w kwiatowych krzakach.
Co dziecko z niej wyniesie
Poznawanie opowieści gestami w hula i naśladowanie ruchów dłoni
Warto wiedzieć rodzicom
Poznajemy hawajski taniec hula: rdzenni mieszkańcy Hawajów opowiadają historie ruchami rąk: palce powoli opadające z góry to deszcz, ręce toczące się jedna za drugą to fale, a dłonie złączone i powoli otwierane to kwiat. W tańcu kolana są lekko ugięte, stopy idą w bok (raz, dwa, trzy, dotknięcie), a oczy podążają za rękami. Tańczą zarówno chłopcy, jak i dziewczynki. Towarzyszą mu śpiew lub pieśni, a nauczyciel często wybija rytm na bębnie z tykwy (ipu). Tradycyjną spódnicę robi się ze świeżych zielonych liści ti. Uczymy się też kilku japońskich słów: ame (deszcz), oyogu (pływać), nami (fala), hanabi (fajerwerki, dosłownie „kwiaty ognia”), hana (kwiat). W górach Hawajów często zdarzają się popołudniowe przelotne deszcze i tęcze, a kwiaty ketmii rozkwitają rano. Ćwiczymy też, jak być z przyjacielem, z którym nie mamy wspólnego języka: zwolnić, obserwować, wyrażać się gestami i być przy nim.





