
Handen die dansend vertellen
Over dit verhaal
Op Hawaï leert Keoni hula van oma. Met zijn handen vertelt hij over regen, golven en bloemen.
Openen in VoorleeskusLees de eerste bladzijde
Keoni's mond staat van 's ochtends tot 's avonds niet stil.
“Weet je wat—” is zijn favoriete zin.
Hij zegt het tegen oma, tegen de bloemen, en zelfs tegen de vogeltjes in de struiken.
Wat je kind eraan overhoudt
Ontdekken hoe hula met bewegingen verhalen vertelt en de handgebaren nadoen
Goed om te weten voor ouders
Kennismaken met hula uit Hawaï: de oorspronkelijke bewoners van Hawaï vertellen verhalen met bewegingen van de handen: vingers die langzaam van boven naar beneden dwarrelen zijn regen, handen die de een voor, de ander achter rollen zijn golven, handen die samenkomen en dan langzaam opengaan zijn een bloem; bij het dansen buig je je knieën een beetje, stap je opzij (één, twee, drie, tik) en volgen je ogen je handen; jongens en meisjes dansen allebei; er hoort gezang of een lied bij, en de leraar slaat vaak de maat op een kalebastrom (ipu); traditionele rokken worden van verse groene ti-bladeren gemaakt. Ook een paar Japanse woorden leren: ame (regen), oyogu (zwemmen), nami (golf), hanabi (vuurwerk, letterlijk 'bloemenvuur'), hana (bloem). Aan de bergen van Hawaï vallen vaak 's middags buien en staan regenbogen; hibiscus bloeit 's ochtends. Oefen ook hoe je omgaat met een vriend met wie je geen taal deelt: langzamer doen, goed kijken, met bewegingen laten zien wat je bedoelt, er gewoon zijn.





