
มานับกัน cecay, tosa, tolo
เกี่ยวกับนิทานเรื่องนี้
นับหนึ่งถึงห้าเป็นภาษาอามิสในชุมชนชาวอามิส
เปิดในกอดนิทานอ่านหน้าแรก
หน้าร้อน พาไนนั่งรถนานแสนนาน มาถึงบ้านยายริมทะเล
มะรืนนี้จะเป็นเทศกาลเก็บเกี่ยวของชาวอามิส
สิ่งที่ลูกได้รับ
สัมผัสภาษาและวัฒนธรรมชนพื้นเมือง
เกร็ดน่ารู้สำหรับพ่อแม่
อามิสเป็นชนพื้นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในไต้หวัน หลายคนอยู่ชายทะเลและหุบเขาฮวาเหลียน ไถตง; ภาษาอามิสเขียนด้วยอักษรโรมัน หนึ่งถึงห้าคือ cecay หนึ่ง tosa สอง tolo สาม sepat สี่ lima ห้า Nga'ay ho คือสวัสดี aray คือขอบคุณ; เทศกาลเก็บเกี่ยว Ilisin มักอยู่เดือนกรกฎาคมสิงหาคม ทุกคนสวมชุดดั้งเดิม จับมือเป็นวงใหญ่เต้นรำ ผู้นำร้องหนึ่งวรรคทุกคนร้องตอบ ขอบคุณผลผลิตปีนี้และแสดงความเคารพผู้ใหญ่; ชาวอามิสรู้จักผักป่ากินได้มากมาย และจับปลาที่ปากแม่น้ำกับทะเล; ข้าวห่อใบเตยทะเลเล็ก ๆ เรียกอาลีฟ่งฟ่ง ใส่ข้าวเหนียว; ภาษาอามิสอยู่ตระกูลภาษาออสโตรนีเซียน เป็นญาติห่างของภาษาในฟิลิปปินส์ อินโดนีเซีย มาเลเซีย ฮาวาย ที่เหล่านี้ก็เรียกห้าว่า lima; เรียนภาษาของผู้อื่น ให้ตั้งใจฟัง พูดตาม ไม่กลัวพูดผิด





