
Yarasanın Yankı Haritası
Hikâye hakkında
Minik yarasa Nini ilk kez herkesle birlikte geceleyin mağaradan uçarak çıkıyor ve etraf kapkaranlık. Annesi ona öğretiyor: seslen ve dikkatle dinle, çünkü ses bir ağaca ya da bir böceğe çarpınca geri sekiyor. Yağmurlu bir gece Nini, yankıları izleyerek mağaraya dönüş yolunu bulmak zorunda.
Masal Kucağı’nda açİlk sayfayı oku
Mağara loştu, bir sürü yarasa baş aşağı uyuyordu.
Minik yarasa Nini de baş aşağı asılıydı.
Ama uyumuyordu. Konuşuyordu.
Çocuğunuzun kazanacakları
Yankıyı ve yarasaların geceleyin yolunu nasıl bulduğunu tanıma
Ebeveynler için bilgi
Ses bir şeye çarpınca geri sekerse buna yankı denir; şey ne kadar yakınsa yankı o kadar çabuk döner, uzaksa daha geç gelir. Böcek yiyen birçok yarasa ses çıkarıp yankıyı dinleyerek önünde ağaç, kaya duvar ya da küçük böcek olduğunu anlar (buna ‘ekolokasyon’ denir); sesleri çoğunlukla insan kulağının duyamayacağı kadar tizdir, kitaptaki ‘dik’ sesi bizim taklit ettiğimiz bir sestir; yarasalar kör değildir ama karanlıkta daha çok kulaklarına güvenir. Bu yetenek doğuştan biraz vardır, uçtukça daha ustalaşılır. Birçok güvenin kulağı vardır, yarasa sesini duyunca birdenbire aşağı düşerek kaçar. Şiddetli yağmurda yağmur damlaları birçok karışık küçük yankı yaratır; ıslanmış yarasa uçarken de daha çok yorulur, bu yüzden yarasalar yağmurlu günlerde çoğu zaman saklanır ya da mağaraya döner. Malezya gibi yerlerdeki kireçtaşı mağaralarında binlerce yarasa yaşar ve akşam üstü uzun bir sıra halinde mağara ağzından çıkarlar. Çocukla ‘konuştuktan sonra bir bekleyip başkasını dinlemeyi’ de alıştırır.





