
Poranek w balonie
O tej historii
Tata Wanjiru jest pilotem balonu na ogrzane powietrze i przed świtem wozi gości nad rozległymi trawiastymi równinami. Ona chce wiedzieć, dlaczego balon bez skrzydeł lata i jak skręca. Po starcie wiatr zmienia kierunek, a ona pomaga tacie znaleźć „właściwą warstwę wiatru” i bezpiecznie lądują tuż obok samochodu odbiorczego.
Otwórz w BajkotulankachPrzeczytaj pierwszą stronę
Jeszcze nie świtało, na dworze było ciemno, a gwiazdy jeszcze świeciły.
Wanjiru już dawno nie spała.
Dziś kończyła siedem lat i wreszcie mogła polecieć balonem z tatą!
Co dziecko z niej wyniesie
Poznawanie tego, że ciepłe powietrze unosi się w górę, a wiatry na różnych wysokościach wieją w różne strony
Warto wiedzieć rodzicom
Ciepłe powietrze jest lżejsze od zimnego i unosi się w górę, dlatego balon trzeba stale ogrzewać palnikiem. Gdy powietrze stygnie, balon powoli opada; można też otworzyć otwór wentylacyjny u góry i wypuścić trochę ciepłego powietrza, żeby opadł. Balon nie ma steru: dokąd wieje wiatr, tam dryfuje. Wiatry na różnych wysokościach często wieją w różne strony, więc pilot skręca, wznosząc się lub opadając, czyli „zmieniając warstwę wiatru”. Przed startem puszcza się mały balonik, żeby zobaczyć, dokąd wieją wiatry na różnych wysokościach. Poranny wiatr jest spokojniejszy, dlatego balony często startują o wschodzie słońca. Na ziemi jedzie za nim samochód odbiorczy, a przy lądowaniu pasażerowie kucają i mocno trzymają się uchwytów. Wiele firm balonowych wymaga, by pasażer miał co najmniej siedem lat, dlatego Wanjiru musiała poczekać do siódmych urodzin. Bezpieczeństwo: suszarką do włosów, czajnikiem i ogniem palnika zajmują się dorośli, a plastikowych woreczków nie zakłada się na głowę. Mama prowadzi samochód odbiorczy, co jest pokazane w naturalny sposób.





