
Ochtend in de heteluchtballon
Over dit verhaal
Wanjirus vader is ballonvaarder en vliegt voor zonsopgang met passagiers over de graslanden. Ze wil weten waarom een ballon zonder vleugels kan vliegen en hoe hij een bocht maakt. Na het opstijgen draait de wind, en ze helpt papa de “juiste windlaag” te vinden. Veilig landen ze vlak naast de volgwagen.
Openen in VoorleeskusLees de eerste bladzijde
Het is nog niet licht en buiten is het pikdonker, de sterren staan er nog.
Wanjiru is al lang wakker.
Vandaag wordt ze zeven en mag ze eindelijk met papa mee in de ballon!
Wat je kind eraan overhoudt
Leren dat warme lucht stijgt en dat de wind op verschillende hoogtes een andere kant op waait
Goed om te weten voor ouders
Warme lucht is lichter dan koude lucht en stijgt op, daarom moet de brander de ballon steeds blijven verwarmen. Koelt de lucht af, dan zakt de ballon langzaam; ook door boven in de ballon de ventilatieklep open te trekken en wat warme lucht te laten ontsnappen, daalt hij. Een luchtballon heeft geen stuur: hij drijft mee met de wind. Maar de wind op verschillende hoogtes waait vaak een andere kant op, dus de piloot stuurt door te stijgen en te dalen en zo “van windlaag te wisselen”. Laat voor het opstijgen eerst een klein ballonnetje op om te zien waar de wind op elke hoogte heen waait. ’s Ochtends vroeg is de wind rustiger, daarom stijgen ballonnen vaak bij zonsopgang op. Op de grond rijdt een volgwagen mee; bij de landing gaan de passagiers laag door de knieën en houden ze zich stevig vast aan de handgrepen. Veel ballonbedrijven eisen dat passagiers minstens zeven jaar zijn, daarom moest Wanjiru wachten tot ze zeven was. Veiligheid: föhn, waterkoker en het vuur van de brander zijn voor volwassenen; een plastic zak hoort nooit over je hoofd. Mama rijdt de volgwagen; dat komt vanzelf in het verhaal voor.





