
เช้าวันบอลลูนลมร้อน
เกี่ยวกับนิทานเรื่องนี้
พ่อของวันจิรุเป็นนักบินบอลลูนลมร้อน ก่อนฟ้าสางต้องพาผู้โดยสารชมทุ่งหญ้า เธออยากรู้ว่าบอลลูนที่ไม่มีปีกบินได้อย่างไร และเลี้ยวอย่างไร หลังบอลลูนขึ้นสูงทิศทางลมเปลี่ยน เธอช่วยพ่อหา “ชั้นลมที่ใช่” และลงจอดอย่างปลอดภัยข้างรถรับส่ง
เปิดในกอดนิทานอ่านหน้าแรก
ฟ้ายังไม่สว่าง ข้างนอกมืดสนิท ดาวยังอยู่
วันจิรุตื่นตั้งนานแล้ว
วันนี้เธออายุครบเจ็ดขวบ ในที่สุดก็ได้ขึ้นบอลลูนลมร้อนกับพ่อแล้ว!
สิ่งที่ลูกได้รับ
รู้ว่าอากาศร้อนลอยขึ้น และลมที่ความสูงต่างกันพัดไปคนละทิศทาง
เกร็ดน่ารู้สำหรับพ่อแม่
อากาศร้อนเบากว่าอากาศเย็น จึงลอยขึ้นสูง ดังนั้นบอลลูนลมร้อนต้องใช้หัวเผาให้ความร้อนอยู่ตลอด; อากาศเย็นลงก็จะค่อย ๆ ลดต่ำลง ดึงช่องระบายอากาศด้านบนเพื่อปล่อยอากาศร้อนออกไปนิดหน่อย ก็ลดระดับลงได้เหมือนกัน; บอลลูนลมร้อนไม่มีพวงมาลัย ลมพัดไปทางไหนมันก็ลอยไปทางนั้น แต่ลมที่ความสูงต่างกันมักพัดไปคนละทิศ นักบินจึงเลี้ยวด้วยการขึ้นและลงเพื่อ “เปลี่ยนชั้นลม”; ก่อนขึ้นบินจะปล่อยลูกโป่งเล็กหนึ่งลูก ดูว่าลมแต่ละชั้นพัดไปทางไหน; ลมตอนเช้าตรู่นิ่งกว่า บอลลูนลมร้อนจึงมักขึ้นบินตอนพระอาทิตย์ขึ้น; มีรถรับส่งตามอยู่ที่พื้น ตอนลงจอดผู้โดยสารย่อตัวลงต่ำและจับราวจับให้แน่น; บริษัทบอลลูนลมร้อนหลายแห่งกำหนดให้ผู้โดยสารอายุอย่างน้อยเจ็ดขวบ วันจิรุจึงรอจนอายุครบเจ็ดขวบถึงขึ้นไปได้ ความปลอดภัย: ไดร์เป่าผม กาน้ำร้อน และไฟของหัวเผาให้ผู้ใหญ่จัดการ ห้ามเอาถุงพลาสติกครอบหัว; แม่ขับรถรับส่ง นำเสนออย่างเป็นธรรมชาติ





