
จู่ ๆ ก็มีพี่สาว
เกี่ยวกับนิทานเรื่องนี้
แม่แต่งงานกับพ่อเลี้ยงคนใหม่ มิยาจู่ ๆ ก็มีพี่สาวชื่อทารา และต้องนอนห้องเดียวกัน ทาราแย่งห้องน้ำ แตะของของเธอ เธอจึงติดเส้นหนึ่งไว้กลางห้อง จนกระทั่งคืนพายุที่ไฟดับ สองคนซุกอยู่ใต้ผ้าห่มด้วยกัน นับเสียงฟ้าร้อง
เปิดในกอดนิทานอ่านหน้าแรก
มิยามีห้องเป็นของตัวเอง ริมหน้าต่างมีเตียงเล็กสีขาว บนเตียงมีกระต่ายบิสกิตอาศัยอยู่
มิยาเล่าเรื่องทุกเรื่อง ให้บิสกิตฟัง
คืนที่ฟ้าร้อง เธอก็อุ้มบิสกิต วิ่งไปห้องแม่
สิ่งที่ลูกได้รับ
ปรับตัวเข้ากับครอบครัวที่ผสมกัน ค่อย ๆ กลายเป็นครอบครัวเดียวกัน
เกร็ดน่ารู้สำหรับพ่อแม่
ตอนครอบครัวผสมเริ่มต้นใหม่ ๆ เด็กจะอยากปกป้องของและที่ “ของตัวเอง” เป็นเรื่องปกติ; พี่น้องคนใหม่ก็ต้องจากบ้านและห้องที่คุ้นเคยเหมือนกัน; แทนที่จะขีดเส้นแบ่งบนพื้น การพูดความกลัวที่แท้จริงในใจ (กลัวพ่อแม่ถูกแย่งไป) ช่วยให้เข้าใกล้กันมากกว่า เมื่อกลัวฟ้าร้อง หาวิธีที่ทำให้ตัวเองอุ่นใจได้: ลูบผ้าลายดอกเล็ก ๆ บนผ้าห่มแล้วนับ กอดตุ๊กตา ซุกอยู่ใกล้คนในครอบครัว; ตอนไฟดับใช้ไฟฉาย ไม่จุดเทียน และยังได้รู้จักฤดูร้อนของออสเตรเลีย: ฝนฟ้าคะนองตอนบ่าย ต้นยูคาลิปตัส และนกคุกคาบูร่าที่ “หัวเราะฮ่า ๆ” ตอนเช้าตรู่; และนับหนึ่งถึงห้าเป็นภาษาฮินดี: एक, दो, तीन, चार, पाँच (ek, do, teen, chaar, paanch ในหนังสือเขียนเป็น เอก โด ทีน จาร์ ปานช์) สำหรับผู้ปกครอง: ไม่ต้องบังคับให้เด็กเรียก “พี่สาว” “พ่อ” ทันที ความสัมพันธ์ต้องค่อย ๆ เป็นไป ผู้ใหญ่รับความรู้สึกไว้ได้ ไม่ต้องรีบแก้ปัญหาแทนเด็ก





