
Ineens had ik een grote zus
Over dit verhaal
Mama trouwt met een nieuwe papa, en Mia heeft ineens een grote zus, Tara, met wie ze ook nog een kamer moet delen. Tara pakt de badkamer in, raakt haar spullen aan, en Mia plakt een streep midden in de kamer. Tot er op een stormachtige avond stroomuitval is en de twee samen onder de dekens kruipen om de donderslagen te tellen.
Openen in VoorleeskusLees de eerste bladzijde
Mia heeft een eigen kamer. Bij het raam staat een wit bedje en in dat bed woont het konijn Koekje.
Mia vertelt Koekje al haar geheimpjes.
Als het onweert, pakt ze Koekje en rent naar mama’s kamer.
Wat je kind eraan overhoudt
Wennen aan een samengesteld gezin en langzaam één gezin worden
Goed om te weten voor ouders
Aan het begin van een samengesteld gezin willen kinderen “hun eigen” spullen en plekken bewaken, en dat is normaal; ook de nieuwe broer of zus heeft een vertrouwd huis en een vertrouwde kamer verlaten; in plaats van een lijn op de grond te trekken brengt het uitspreken van de echte angst (bang zijn dat mama en papa je worden afgepakt) mensen dichter bij elkaar. Als je bang bent voor onweer, kun je een manier zoeken waarbij je je veilig voelt: de bloemetjes op de deken tellen, een knuffel vasthouden, dicht tegen je gezin aan kruipen; bij stroomuitval gebruik je een zaklamp en geen kaarsen. Je maakt ook kennis met de zomer in Australië: onweersbuien in de middag, eucalyptusbomen en de kookaburra (een ijsvogel) die ’s ochtends vroeg “lacht”, en tellen van een tot vijf in het Hindi: एक, दो, तीन, चार, पाँच (ek, do, teen, chaar, paanch; in het boek fonetisch opgeschreven). Voor ouders: eis niet meteen dat je kind “zus” of “papa” zegt, een relatie heeft tijd nodig; volwassenen kunnen de gevoelens opvangen zonder meteen dingen voor het kind op te lossen.





