
Dzwoniąca sukienka uszyta przez babcię
O tej historii
Co wieczór babcia doszywa rządek małych brzęczących blaszek. Annie, dziewczynka z ludu Odżibwejów, po raz pierwszy zatańczy na powwow.
Otwórz w BajkotulankachPrzeczytaj pierwszą stronę
W letni wieczór nury na jeziorze wołają: uuu — uuu.
Babcia szyje pierwszą sukienkę z dzwoneczkami dla Annie.
„Jeden rządek każdego wieczoru, siedem rządków i jedziemy na powwow”.
Dzyń.
Co dziecko z niej wyniesie
Poznawanie kultur rdzennych mieszkańców Ameryki i docenianie rękodzieła oraz troski przekazywanych między pokoleniami
Warto wiedzieć rodzicom
Odżibwejowie (Ojibwe) to rdzenni mieszkańcy Ameryki Północnej, którzy żyją w rejonie Wielkich Jezior w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie, a jeziora, brzozy i nury to ich znajomy krajobraz. Na sukience dzwoniącej (jingle dress) są przyszyte rzędy metalowych blaszek zwiniętych w małe stożki (tradycyjnie robiono je z wieczek starych puszek), które podczas tańca brzęczą jak deszcz. Według przekazywanej opowieści pierwsza taka sukienka przyszła ze snu i miała pomóc chorej dziewczynce wyzdrowieć, dlatego taniec w sukience dzwoniącej jest też tańcem modlitwy w intencji osób, które tego potrzebują. Kroki tego tańca są lekkie, tuż przy ziemi, w rytmie bębna. Powwow to spotkanie rdzennych mieszkańców z zespołami bębniarzy, śpiewem i różnymi tańcami, na którym wszyscy zakładają odświętne stroje ręcznie zrobione przez rodzinę (to nie kostiumy). Poznajemy też, jak rękodzieło i troska przechodzą z pokolenia na pokolenie.





