
Nasza niedziela
O tej historii
Nauczycielka prosi, żeby wszyscy narysowali „moją rodzinę”. W domu Nikoli są tylko ona i tata i dziewczynka boi się, że jej rodzina jest za mała i za bardzo inna. W niedzielę idzie z tatą na piknik do parku i widzi wiele różnych rodzin, a każda ma swoją niedzielę.
Otwórz w BajkotulankachPrzeczytaj pierwszą stronę
W piątek pani wzięła do ręki białą kartkę:
– W ten weekend narysujcie „moją rodzinę”,
przynieście rysunek w poniedziałek!
Co dziecko z niej wyniesie
Poznawanie tego, że rodziny mają wiele kształtów
Warto wiedzieć rodzicom
Rodziny mają wiele kształtów: rodzina z dwiema mamami, dom, w którym mieszka się z dziadkami, duża wielopokoleniowa rodzina, rodzina zastępcza (rodzice dziecka na razie nie mogą się nim zajmować, więc opiekują się nim rodzice zastępczy) i taka rodzina jak Nikoli, w której są tylko tata i ja. Opowieść nie wyjaśnia, „dlaczego” każda rodzina jest taka, bo dla dziecka to po prostu jego dom; dziecko dowiaduje się, że to zupełnie zwyczajne, że rodzina innych jest inna niż jego. Nikola trzy razy próbuje „zapełnić” rysunek: dodaje rzeczy, rysuje tatę jako olbrzyma, dorysowuje członków rodziny, których nigdy nie widziała, ale żaden rysunek nie przypomina jej domu; w końcu rysuje to, co robią razem we dwoje. Po lekturze można razem z dzieckiem narysować „naszą niedzielę”: nie liczcie, ile osób, narysujcie jedną rzecz, którą robicie razem. Gdy dziecko pyta, dlaczego rodzina innych jest inna, można prosto odpowiedzieć: „Każda rodzina jest inna, oni bardzo się kochają”, bez dopytywania o przyczyny. Jeśli dziecko zapyta: „A gdzie jest mama Nikoli?”, można powiedzieć: „Rodzina Nikoli to tata i Nikola. Są rodziny tylko z tatą, są rodziny tylko z mamą, wszystkie są pełnymi rodzinami”. Nie zgadujemy przyczyn i nie mówimy „biedna”.





