
Küçük Kuzeni Pazara Götürmek
Hikâye hakkında
Anneanne pazarda tezgâhını bekliyor ve Mei’ye bir görev veriyor: dört yaşındaki küçük kuzenin elini sıkı tut, yakındaki tezgâhlardan üç çeşit ot al ve hemen geri gel. Ama kuzeni bir an kucak istiyor, bir an balıklara bakmaya koşuyor, bir an şeker için ağlıyor. Mei, küçükken anneannesinin kendisine nasıl baktığını hatırlıyor.
Masal Kucağı’nda açİlk sayfayı oku
Gün yeni ağarmıştı, Mei ile küçük kuzeni Binh anneannenin sebze tezgâhına geldi.
“Mei, bugün sana bir görevim var!”
“Ben ablayım, yapabilirim!”
Çocuğunuzun kazanacakları
Kendinden küçüğe göz kulak olma, sabırlı olmayı öğrenme
Ebeveynler için bilgi
Kendinden küçüğe bakmak güçle değil sabırla olur: onunla aynı boyda olacak şekilde çömelmek, yavaş yürümek, görmek istediği şeye biraz bakmasına izin vermek, önce duygusunu söylemek (‘Şeker yemeyi çok istiyorsun, değil mi?’ ama şekeri almama kararı değişmez), sonra ona ‘yalnızca senin yapabileceğin’ bir iş vermek; öfkeyle kovalamak ya da yüksek sesle ‘Olmaz’ demek çoğu zaman küçük çocuğun daha da durulmamasına yol açar. Ayrıca Vietnam’ın geleneksel pazarını ve taze rulolarda sık kullanılan otları tanıma: shiso (yaprağının arkası mor), fesleğen (mor saplı, tepesinde bir salkım mor çiçek açar), nane (yaprakları kırışık, serin kokar); hindistan cevizi şekeri Vietnam’da yaygın bir şekerlemedir. Güvenlik: pazara giderken büyüklerin görebileceği yerde durulur, el ele yürünür; pazarın yeri çoğu zaman ıslaktır, koşulmaz.





