
โถดินเผาใบเล็กในซากเรืออับปาง
เกี่ยวกับนิทานเรื่องนี้
แม่เป็นนักโบราณคดีใต้น้ำ เอเลนีนั่งอยู่บนเรือดูหน้าจอ แม่พบซากเรืออับปางอายุสองพันปีที่ก้นทะเล เอเลนีอยากสัมผัสของล้ำค่าโบราณด้วยมือตัวเองมาก แต่เธอได้เรียนรู้กฎที่สำคัญที่สุด: ของที่ก้นทะเลต้องบันทึกให้ดี เอากลับไปตามใจชอบไม่ได้
เปิดในกอดนิทานอ่านหน้าแรก
เอเลนีมีกล่องสมบัติสีฟ้าใบหนึ่ง
ข้างในมีเปลือกหอย แก้วทะเล แล้วก็ก้อนหินรูปหัวใจ——
เธอเก็บมาจากชายทะเลทั้งนั้น
สิ่งที่ลูกได้รับ
รู้ว่าคนโบราณขนส่งสินค้าอย่างไร และการปกป้องโบราณวัตถุ
เกร็ดน่ารู้สำหรับพ่อแม่
นักโบราณคดีใต้น้ำใช้เชือกแบ่งซากเรือเป็นช่อง ๆ แล้ววัด ถ่ายภาพ วาด บันทึกว่าทุกชิ้นวางอยู่ตรงไหน เพราะตำแหน่งก็กำลังเล่าเรื่องอยู่เหมือนกัน; เรือโบราณใช้โถดินเผาสองหูใส่น้ำมันมะกอกและไวน์ เรียงโถทีละใบไว้ในห้องเก็บของเรือ; โบราณวัตถุที่ยกขึ้นมาจากก้นทะเลต้องแช่ในน้ำทะเลก่อน แล้วค่อย ๆ ล้างเกลือออกทีหลัง; โบราณวัตถุที่พบในกรีซเป็นของทุกคน เอากลับบ้านไม่ได้ ต้องวางไว้ที่เดิม จดตำแหน่ง แล้วเชิญนักโบราณคดีมาดู; ปลาหมึกยักษ์ชอบอยู่ในโถ และยังกองเปลือกหอยกับก้อนหินเล็ก ๆ ไว้ที่ปากโถ การดำน้ำต้องไปเป็นคู่เสมอ สิ่งที่สะพายหลังคือถังอากาศ; เด็กทั้งบนเรือและในทะเลสวมเสื้อชูชีพ มีผู้ใหญ่อยู่ข้าง ๆ





