
Droga, którą pamiętała słoniowa babcia
O tej historii
Nadchodzi pora sucha i rzeka wysycha. Mała słonica Nia idzie bardzo daleko za starą słoniową babcią, która dzięki pamięci znajduje wodę pod ziemią. Tym razem Nia zapamiętuje drogę w sercu.
Otwórz w BajkotulankachPrzeczytaj pierwszą stronę
Szum, szum, szum – woda w rzece to ulubiony dźwięk Nii.
Zwinęła trąbę i – fiuuu! – prysnęła strumieniem kropelek.
Obok babcia powoli machała wielkimi uszami.
Co dziecko z niej wyniesie
Poznawanie pory suchej, wędrówek zwierząt i mądrości starszych
Warto wiedzieć rodzicom
Poznawanie pory suchej na afrykańskiej sawannie i wędrówki słoni: stado prowadzi najstarsza samica, która pamięta źródła wody z bardzo odległych czasów; słonie wyczuwają wodę trąbą, a w piasku na zakolu wyschniętej rzeki kopią stopami i trąbą wodę gruntową; drzewa nad rzeką wciąż są zielone, co znaczy, że korzenie dosięgają wody pod ziemią; w porze suchej w dzień jest bardzo gorąco, więc stado często wędruje wczesnym rankiem, wieczorem i nocą, przywołując się bardzo niskim pomrukiem; posypywanie się piaskiem chroni przed słońcem; coś jasnego i migotliwego na ziemi w oddali, jak woda, może być tylko złudzeniem powstałym, gdy światło załamuje się w powietrzu o różnej temperaturze. Dzieci poznają też mądrość starszych i pamięć przekazywaną z pokolenia na pokolenie.





