
อาหารเช้าในสถานีอวกาศ
เกี่ยวกับนิทานเรื่องนี้
ลุงนักบินอวกาศลอยกินอาหารเช้า ทำการทดลอง และมองบ้านบนโลกผ่านหน้าต่าง
เปิดในกอดนิทานอ่านหน้าแรก
สิ่งที่นูราพูดบ่อยที่สุดคือ “ทำไม?”
ทำไมอินทผลัมถึงหวาน? ทำไมขนมปังถึงมีเศษร่วง?
พ่อบอกว่า คำว่า ‘ทำไม’ ของเธอ มีมากกว่าเม็ดทรายในทะเลทรายเสียอีก
สิ่งที่ลูกได้รับ
รู้จักนักบินอวกาศและชีวิตในอวกาศ
เกร็ดน่ารู้สำหรับพ่อแม่
รู้จักนักบินอวกาศและชีวิตในสถานีอวกาศ: สถานีอวกาศอยู่สูงจากพื้นดินประมาณ 400 กิโลเมตร โคจรรอบโลกหนึ่งรอบใช้เวลาประมาณชั่วโมงครึ่ง หนึ่งวันเห็นพระอาทิตย์ขึ้นได้ประมาณสิบหกครั้ง; ในอวกาศสิ่งของลอยได้ เศษขนมปังจะลอยเข้าตาและเข้าเครื่องจักร นักบินอวกาศจึงมักกินแผ่นแป้งบางที่ไม่ร่วงเป็นเศษ; น้ำผลไม้ที่บีบออกมาจะเป็นก้อนกลม ๆ; ตอนนอนต้องผูกถุงนอนไว้กับผนัง; น้ำตาไม่ไหลลงข้างล่าง. สถานีอวกาศไม่ได้ส่องแสงเอง แต่ถูกดวงอาทิตย์ส่อง: ตอนดวงอาทิตย์เพิ่งตกและพื้นดินมืดแล้ว บนที่สูงยังได้รับแสงอาทิตย์ ตอนนั้นเงยหน้าขึ้นอาจเห็นจุดสว่างที่ไม่กะพริบ ไม่มีเสียง เคลื่อนผ่านท้องฟ้าอย่างนิ่ง ๆ (ไฟเครื่องบินจะกะพริบ); พอมันเข้าไปในเงาของโลก (ด้านกลางคืน) ก็จะค่อย ๆ หายไป. จากอวกาศมองเห็นชายฝั่ง ทะเลทราย และแสงไฟของเมือง แต่มองไม่เห็นบ้านหลังหนึ่งหรือคนหนึ่งคน. และอยู่เคียงข้างเด็กตอนคิดถึงครอบครัวที่อยู่ไกล





