
Śniadanie na stacji kosmicznej
O tej historii
Astronauta je i robi doświadczenia, unosząc się, a przez okno widzi swój dom na Ziemi.
Otwórz w BajkotulankachPrzeczytaj pierwszą stronę
Nura najczęściej mówi: „Dlaczego?”
Dlaczego daktyle są słodkie? Dlaczego chleb się kruszy?
Tata mówi, że jej „dlaczego” jest więcej niż ziarenek piasku na pustyni.
Co dziecko z niej wyniesie
Astronauci i życie w kosmosie
Warto wiedzieć rodzicom
Poznajemy astronautów i życie na stacji kosmicznej: stacja krąży około 400 kilometrów nad Ziemią, okrąża ją mniej więcej w półtorej godziny i astronauci widzą około szesnastu wschodów słońca na dobę. W kosmosie wszystko unosi się w powietrzu, a okruszki chleba mogą wlecieć do oczu i maszyn, dlatego astronauci często jedzą cienkie placki, które się nie kruszą. Wyciśnięty sok zamienia się w okrągłe kulki. Do spania śpiwór przywiązuje się do ściany, a łzy nie spadają w dół. Stacja sama nie świeci, tylko odbija światło słońca: tuż po zachodzie, gdy na ziemi jest już ciemno, wysoko jeszcze dociera słońce i wtedy można zobaczyć niemigający, bezgłośnie sunący po niebie jasny punkt (światła samolotu migają). Gdy wejdzie w cień Ziemi (stronę nocy), powoli znika. Z kosmosu widać wybrzeża, pustynie i światła miast, ale nie widać pojedynczego domu ani człowieka. Pomaga to też dzieciom oswoić tęsknotę za bliskimi, którzy są daleko.





