
Ontbijt op het ruimtestation
Over dit verhaal
Een astronaut zweeft tijdens ontbijt en proefjes en ziet door het raam zijn thuis op aarde.
Openen in VoorleeskusLees de eerste bladzijde
Het woord dat Nura het vaakst zegt, is: "Waarom?"
Waarom zijn dadels zoet? Waarom vallen er kruimels van brood?
Papa zegt dat ze meer waaroms heeft dan er zand is in de woestijn.
Wat je kind eraan overhoudt
Astronauten en leven in de ruimte
Goed om te weten voor ouders
Kennismaken met astronauten en het leven in het ruimtestation: het ruimtestation draait op ongeveer 400 kilometer hoogte en doet er ongeveer anderhalf uur over om één keer om de aarde te gaan, zodat je op een dag ongeveer zestien zonsopgangen ziet; in de ruimte zweven dingen, broodkruimels zweven in je ogen en in machines, dus astronauten eten vaak plat brood dat niet kruimelt; sap dat je uitknijpt wordt een bolletje; om te slapen bind je je slaapzak aan de wand vast; tranen vallen niet naar beneden. Het ruimtestation geeft zelf geen licht, het wordt door de zon beschenen: net na zonsondergang is het op de grond al donker, maar hoog boven je schijnt de zon nog, en dan kun je een lichtpuntje zien dat niet knippert, geen geluid maakt en rustig over de hemel glijdt (vliegtuiglichtjes knipperen); als het in de schaduw van de aarde (de nachtkant) komt, verdwijnt het langzaam. Vanuit de ruimte zie je kusten, woestijnen en de lichtjes van steden, maar geen enkel huis en geen mens. Help je kind ook om te gaan met het missen van familie ver weg.





