
De wandelroute van de robothond
Over dit verhaal
Een robothond is verdwaald. Mimi tekent een kaart: rechtsaf bij het postkantoor, rechtdoor bij het park.
Openen in VoorleeskusLees de eerste bladzijde
Mimi komt uit school en ziet bij het postkantoor een klein robothondje.
Hij draait de ene kant op en dan de andere kant op, zijn oren hangen: “Oehoe—piep.”
Wat je kind eraan overhoudt
Kaarten en richtingen begrijpen
Goed om te weten voor ouders
Een kaart is een tekening van bovenaf: huizen zijn vierkantjes, straten zijn lange stroken, en met tekens (een envelop voor het postkantoor, een glijbaan voor het park) laat je echte plekken zien. Bij het lezen van een kaart zoek je eerst waar je zelf bent en dan waar je heen wilt. Je kunt een route vertellen met herkenningspunten (postkantoor, park, bakker) en richtingen (rechtdoor, rechtsaf, linksaf). Links en rechts hangen af van de kant waarnaar je lichaam kijkt: als twee mensen tegenover elkaar staan, is mijn rechts jouw links, dus als je de weg wijst, ga je naast elkaar staan en kijk je dezelfde kant op. Is een weg versperd, dan zoek je op de kaart een andere weg eromheen. Als je verdwaald bent, loop je niet zomaar rond: blijf staan, denk na en vraag hulp aan een volwassene die je kunt vertrouwen, zoals een postbode, een agent of een winkelmedewerker. Na het lezen kun je een kaart tekenen van jouw huis naar het park.





