
De zon heeft een hap genomen
Over dit verhaal
Boven de woestijn komt een totale zonsverduistering, en Jana wil zo graag rechtstreeks zien hoe de maan de zon bedekt. Oma zegt dat dat niet mag, omdat het haar ogen pijn zou doen. Jana maakt een doos met een gaatje en zet een eclipsbril op, en kijkt hoe de zon een dun maansikkeltje wordt. Pas in die paar minuten waarin de dag ineens nacht wordt, zegt een volwassene: “Nu mag de bril af.”
Openen in VoorleeskusLees de eerste bladzijde
Op een ochtend in de woestijn zijn Jana en haar familie lang gereden en zetten ze hun tent op naast een grote boom.
Vanmiddag neemt de maan de zon hap voor hap weg —
en hier neemt ze de zon helemaal weg.
Wat je kind eraan overhoudt
Leren hoe een zonsverduistering ontstaat en hoe je je ogen beschermt
Goed om te weten voor ouders
Maak kennis met een zonsverduistering: de maan trekt voor de zon langs en bedekt hem stukje bij beetje, zodat de zon eruitziet alsof er een hap uit is genomen; als hij helemaal bedekt is, heet dat een totale zonsverduistering, dan wordt het overdag zo donker als in de schemering, rondom aan de horizon zie je de kleuren van zonsondergang, de wind wordt koeler, en rond de zon verschijnt een witte lichtkrans (de corona), meestal maar een paar minuten. Bescherm je ogen: het licht van de zon is zo sterk dat rechtstreeks kijken, zelfs als er nog maar een dun streepje over is, de binnenkant van je oog beschadigt, en dat doet geen pijn en je merkt het op dat moment niet; gewone zonnebrillen, hoe donker ook, zijn niet genoeg en mogen niet worden gebruikt. Er zijn drie veilige manieren om te kijken: een goedgekeurde eclipsbril (controleer hem voor het opzetten tegen een lichte achtergrond; bij krassen of gaatjes mag je hem niet gebruiken; zet hem op met je rug naar de zon en draai je dan pas om); een doos met een gaatje (met je rug naar de zon laat je het licht door het kleine gaatje op een wit papier in de doos vallen; hoe kleiner het gat, hoe scherper de schaduw; kijk nooit door het gaatje naar de zon); de kiertjes tussen bladeren of tussen gekruiste vingers zijn ook kleine gaatjes, en op de grond verschijnen dan kleine maansikkeltjes. Alleen mensen die in de “totaliteitszone” staan zien de zon helemaal bedekt; buiten die zone zie je alleen een gedeeltelijke verduistering, en dan draag je de hele tijd een bril. In de totaliteitszone mag je pas de bril afdoen als de zon “helemaal” bedekt is en een volwassene dat heeft gecontroleerd; zodra de rand van de zon weer oplicht, draai je je meteen om en zet je de bril weer op. Jonge kinderen gluren makkelijk, dus een volwassene moet erbij blijven en je kijkt met de doos of naar de sikkeltjes op de grond. Kleine tip voor ouders: koop eclipsbrillen van een betrouwbare fabrikant die voldoen aan ISO 12312-2 (alleen het logo op de verpakking is niet genoeg); met een verrekijker, camera of telefoon naar de zon richten is ook gevaarlijk; als je in de zomer buiten op de zonsverduistering wacht, zoek dan schaduw en drink veel water.





