Bajkotulanki
Skąd się bierze tęcza?

Skąd się bierze tęcza?

O tej historii

Po deszczu pojawia się tęcza. Mała lisiczka tworzy własną tęczę z węża ogrodowego i słońca, odkrywając wiele kolorów ukrytych w świetle.

Przeczytaj pierwszą stronę

Po deszczu wyszło słońce. Mała lisiczka Lele podniosła głowę —
nad wzgórzem wisiała ogromna tęcza!

Co dziecko z niej wyniesie

Światło i kolory

Warto wiedzieć rodzicom

Do tęczy potrzebne są światło słoneczne i liczne małe krople wody. Słońce musi być za twoimi plecami, a tęcza pojawia się po przeciwnej stronie. Rano i wieczorem słońce jest nisko, więc tęczę łatwiej zobaczyć. Sam deszcz bez słońca nie daje tęczy. Światło słoneczne wygląda na białe, ale jest mieszaniną wielu barw. Przechodząc przez krople wody, zmienia kierunek, czyli załamuje się. Każda barwa załamuje się inaczej, więc kolory się rozdzielają. Kolejność barw jest stała: od zewnątrz czerwony, pomarańczowy, żółty, zielony, niebieski, indygo i fioletowy od środka. Czasem widać drugą, bledszą tęczę z odwrotną kolejnością barw. Niebo między łukami jest ciemniejsze. Tęcza naprawdę jest kołem, którego dolną część zasłania ziemia. Z samolotu czasem widać całe koło. Tęcza nie jest przedmiotem: gdy do niej idziesz, przesuwa się wraz z tobą i nie można jej dotknąć. Szybko obracający się krążek z siedmioma barwami sprawia, że kolory mieszają się w bladą biel. Nigdy nie patrz prosto na słońce. Robiąc tęczę wężem ogrodowym, stój tyłem do słońca. Można też postawić szklankę wody na słonecznym parapecie i zobaczyć małą tęczę na białym papierze.

Mogą ci się spodobać także

Zobacz wszystkie książki

Przeczytajcie dziś wieczorem jedną razem

Bezpłatne pobranie. Działa na telefonach i tabletach.