
Z nosa małego nosorożca idzie para
O tej historii
Mały nosorożec słabo widzi, więc często myśli, że inni się z niego śmieją albo zabierają mu kałużę błota, a gdy się złości, pędzi na oślep. Jego dobry przyjaciel bąkojad staje na jego grzbiecie i mówi: zatrzymaj się na chwilę, pomogę ci dobrze zobaczyć. Mały nosorożec musi się nauczyć zatrzymywać, zanim wystartuje.
Otwórz w BajkotulankachPrzeczytaj pierwszą stronę
Rano mały nosorożec Gromek idzie z mamą nad wodopój, a bąkojad Ćwir stoi na jego grzbiecie.
Uszy i nos ma świetne, ale daleko nie widzi dobrze.
Co dziecko z niej wyniesie
Zatrzymywanie się, gdy się złościmy, i pytanie, zanim zadziałamy
Warto wiedzieć rodzicom
Złość często bierze się z „wydaje mi się”: zanim dobrze się przyjrzymy i zapytamy, uznajemy, że ktoś się z nas śmieje albo zabiera nam rzeczy. Gdy się złościmy, najpierw zatrzymaj się (stopy staną, weź oddech), potem dobrze się przyjrzyj i posłuchaj albo zapytaj: „Co robicie?”. Ruszenie na oślep może wystraszyć lub zranić przyjaciół, a potem trzeba przeprosić tych, których przestraszyliśmy lub zraniliśmy. Poznajemy też afrykańską sawannę: nosorożec słabo widzi, ale ma świetny słuch i węch; bąkojady często stoją na grzbietach nosorożców i zebr i zjadają im małe pasożyty (kleszcze), a gdy widzą niebezpieczeństwo, krzyczą, jak małe wartowniki nosorożca; nosorożce lubią tarzać się w błocie, co chroni przed słońcem i owadami; guźce wchodzą do nor tyłem. Dla rodziców: gdy dziecko się złości, najpierw nie tłumacz, tylko zatrzymaj się razem z nim; gdy się uspokoi, razem zastanówcie się: „Czy przed chwilą nie zobaczyliśmy tego źle?”.





