
แข่งฟุตบอลหุ่นยนต์
เกี่ยวกับนิทานเรื่องนี้
เอมิลกับเพื่อนร่วมทีมอีกสามคนที่มาจากคนละประเทศ เอาหุ่นยนต์ตัวเล็กที่ทำเองไปแข่งขันฟุตบอลหุ่นยนต์เยาวชน หุ่นยนต์ของพวกเขาเก่งทุกตัว แต่กลับแพ้ตลอด
เปิดในกอดนิทานอ่านหน้าแรก
ปี๊บ ๆ! “ลมหมุน” หุ่นยนต์ตัวน้อยของเอมิล วิ่งเร็วที่สุดในสนาม
วันนี้มีแข่งฟุตบอลหุ่นยนต์สี่นัด
เอมิลวางแผนไว้นานแล้ว “ลูกสุดท้าย ดูฉันนะ!”
สิ่งที่ลูกได้รับ
การทำงานเป็นทีม และทำอย่างไรเมื่อแพ้
เกร็ดน่ารู้สำหรับพ่อแม่
รู้จักฟุตบอลหุ่นยนต์ที่ควบคุมด้วยรีโมต: แต่ละคนใช้รีโมตควบคุมหุ่นยนต์ตัวเล็กหนึ่งตัว ลูกบอลสีส้ม สนามเล็กที่มีกำแพงเตี้ย ๆ ระหว่างแมตช์ต้องเปลี่ยนแบตเตอรี่และชาร์จไฟ; แบ่งหน้าที่ในทีม (ผู้รักษาประตู กองหลัง กองกลาง กองหน้า) เรียกชื่อและใช้สัญญาณที่ตกลงกันไว้ (เขียนโปรแกรมให้หุ่นยนต์กะพริบไฟ) และส่งบอล รับมือกับการแพ้ติดต่อกัน: พูดสิ่งที่อยู่ในใจ ขอโทษเพื่อนร่วมทีม และปรบมือให้ทีมที่ชนะ





