
อาสาสมัครตัวน้อย
เกี่ยวกับนิทานเรื่องนี้
ไปส่งอาหารให้ปู่ที่อยู่คนเดียวกับแม่ พบว่าช่วยคนอื่นแล้วมีความสุข
เปิดในกอดนิทานอ่านหน้าแรก
เช้าวันเสาร์ ลูลู่ยังอยากนอนต่อ แม่บอก “วันนี้ไปส่งมื้อกลางวัน
หนูไปด้วยไหม” ลูลู่ขยี้ตา “ก็ได้…”
สิ่งที่ลูกได้รับ
ห่วงใยผู้อื่น
เกร็ดน่ารู้สำหรับพ่อแม่
ผู้ใหญ่บางคนอยู่คนเดียว เคลื่อนไหวลำบาก ชุมชนจึงมีอาสาสมัครส่งอาหารและดูแล; ช่วยไม่ต้องทำเรื่องใหญ่ ทักทาย คุย เล่าท้องฟ้าวันนี้ รดน้ำดอกไม้ ล้วนเป็นความห่วงใย; คุยกับคนมองไม่เห็น ให้รู้ก่อนว่าเราคือใคร แล้วเล่าสิ่งที่เห็น; คนดูเย็นชาอาจเหงาหรือเศร้า ให้เวลาเขาหน่อย; เด็กเป็นอาสาสมัครต้องมีผู้ใหญ่ด้วย; ช่วยคนอื่นเราก็อุ่นใจและสุขใจ; ได้ยินคนเล่าถึงครอบครัวที่คิดถึง อยู่ข้างเขาเงียบ ๆ ได้





