
เวทมนตร์ไม้บาตอง
เกี่ยวกับนิทานเรื่องนี้
ป้าวาทยกรไม่พูด แค่โบกไม้ ยกสูงให้ดัง ลดต่ำให้เบา ทุกคนเข้าใจ
เปิดในกอดนิทานอ่านหน้าแรก
ทุกวันเสาร์ ลูน่าสะพายไวโอลินไปที่ศูนย์ดนตรีของชุมชน
วาทยกรที่นั่นคือคุณป้าคาร์เมน ผมหยิกฟูเหมือนพลุ
พอดนตรีเริ่ม ป้าไม่พูดสักคำ
ป้าทำได้ยังไงนะ?
สิ่งที่ลูกได้รับ
รู้จักวาทยกรและความดังเบาเร็วช้าของดนตรี
เกร็ดน่ารู้สำหรับพ่อแม่
รู้จักวาทยกรและความดังเบาเร็วช้าของดนตรี: วาทยกรไม่ต้องพูด ใช้ท่าทางให้ทุกคนเล่นพร้อมกัน — ท่าทางใหญ่คือเสียงดัง ท่าทางเล็กคือเสียงเบา โบกเร็วคือเล่นเร็ว โบกช้าคือเล่นช้า; ก่อนเริ่มให้ยกไม้บาตองขึ้นแล้วหยุดไว้ มองตาของทุกคน หายใจเข้าหนึ่งครั้งแล้วค่อยเริ่ม; จังหวะต้องมั่นคงเหมือนการเดิน ห้ามเร็วขึ้นเรื่อย ๆ; กำมือเบา ๆ กลางอากาศ ทุกคนก็หยุดพร้อมกัน. เวเนซุเอลามีศูนย์ดนตรีชุมชนมากมายที่ให้เด็กเรียนเครื่องดนตรีฟรีและตั้งวงดนตรีเด็กและเยาวชน; คัวโตร (cuatro พิณสี่สาย) และมาราคัสเป็นเครื่องดนตรีที่พบบ่อยในดนตรีพื้นบ้านของเวเนซุเอลา. ตอนอ่านให้เด็กทำตามไปด้วย ยกสูง ลดต่ำ ตบจังหวะเร็ว ตบจังหวะช้า และสุดท้ายให้เด็กเป็นวาทยกร. และอยู่เคียงข้างเด็กเวลา “อยากทำมากแต่กลัวทำไม่ดี”





