Bajkotulanki
Magia batuty

Magia batuty

5–6 latPoznawanie zawodówOk. 10–15 minStron: 24

O tej historii

Dyrygentka nie mówi: unosi batutę dla głośniejszej muzyki, opuszcza dla cichszej. Wszyscy ją rozumieją.

Przeczytaj pierwszą stronę

W każdą sobotę Luna zabiera skrzypce i idzie do osiedlowego centrum muzycznego.
Tamtejsza dyrygentka, pani Carmen, ma loki tak puszyste jak fajerwerki.
Gdy zaczyna się muzyka, nie mówi ani słowa.
Jak ona to robi?

Co dziecko z niej wyniesie

Dyrygenci, głośność i tempo

Warto wiedzieć rodzicom

Poznajemy dyrygenta i to, jak muzyka bywa głośna lub cicha, szybka lub wolna: dyrygent nie musi nic mówić, gestami pokazuje wszystkim, jak grać razem. Duży ruch to głośno, mały to cicho, szybkie machanie to szybko, wolne machanie to wolno. Przed początkiem unosi batutę i zatrzymuje ją, patrzy każdemu w oczy, bierze oddech i dopiero zaczyna. Rytm ma być równy jak marsz i nie może coraz bardziej przyspieszać. Delikatne zaciśnięcie dłoni w powietrzu oznacza, że wszyscy razem przestają grać. W Wenezueli jest wiele społecznych ośrodków muzycznych, w których dzieci i młodzież mogą bezpłatnie uczyć się gry na instrumentach i grać w dziecięcych oraz młodzieżowych orkiestrach, a cuatro (czterostrunowa gitara) i marakasy to częste instrumenty wenezuelskiej muzyki ludowej. Podczas czytania dziecko może razem z nami unosić ręce, opuszczać je, klaskać szybciej i wolniej, a na końcu samo zostać dyrygentem. To także pomoc, gdy dziecko bardzo chce coś zrobić, ale boi się, że mu nie wyjdzie.

Mogą ci się spodobać także

Zobacz wszystkie książki

Przeczytajcie dziś wieczorem jedną razem

Bezpłatne pobranie. Działa na telefonach i tabletach.