
ไฟทั้งถนนสว่างแล้ว
เกี่ยวกับนิทานเรื่องนี้
พายุทำสายไฟขาด ป้าช่างไฟปีนเสาซ่อม ไฟทั้งถนนติดทีละดวง
เปิดในกอดนิทานอ่านหน้าแรก
ทุกวันตอนเย็น ลิดดี้จะนอนคว่ำที่ริมหน้าต่างนับไฟ
หนึ่งดวง สองดวง…… นับไปจนถึงดวงที่สิบ
คือไฟถนนหน้าบ้านของเธอ เธอเรียกมันว่า “ดวงจันทร์น้อย”
สิ่งที่ลูกได้รับ
รู้จักช่างไฟและขอบคุณคนซ่อมแซม
เกร็ดน่ารู้สำหรับพ่อแม่
ตอนไฟดับ ส่วนใหญ่ไม่ใช่สวิตช์เสีย แต่เป็นสายไฟที่ส่งไฟจากข้างนอกขาด: ไฟฟ้าเริ่มจากโรงไฟฟ้า ส่งตามสายไฟเสาต่อเสาเข้ามาถึงบ้าน. เห็นสายไฟตกอยู่บนพื้น ห้ามแตะ ห้ามเข้าใกล้ (อาจยังมีไฟ และไฟฟ้าวิ่งไปตามน้ำได้ด้วย) ต้องอยู่ห่าง ๆ บอกผู้ใหญ่ แล้วโทรหาการไฟฟ้า. ช่างไฟไม่ปีนที่สูงตอนลมแรงและฟ้าร้อง; ก่อนซ่อมต้องให้การไฟฟ้าตัดไฟสายนั้นก่อน แล้วใช้ไขควงวัดไฟตรวจให้แน่ใจว่าไม่มีไฟ; ตอนทำงานสวมหมวกนิรภัย ถุงมือหนา และคาดเข็มขัดนิรภัยให้แน่น. ช่างไฟเป็นคุณป้าก็ได้ เป็นคุณลุงก็ได้; การมองให้ชัดและบอกให้ชัดว่า “เสียตรงไหน” ก็เป็นการช่วยที่ยิ่งใหญ่





