
Rowerem wokół Tajwanu
O tej historii
Dziecko jedzie z tatą rowerem częścią trasy dookoła wyspy, mijając morze, pola ryżowe i góry.
Otwórz w BajkotulankachPrzeczytaj pierwszą stronę
Hai najbardziej na świecie kochał swój mały niebiesko-zielony rower.
Gdy zaczęły się wakacje, tata rozłożył mapę: „Pojedźmy kawałek trasy dookoła wyspy!”
Co dziecko z niej wyniesie
Ruch i poznawanie Tajwanu
Warto wiedzieć rodzicom
Na rowerze zawsze jeździmy w kasku: powinien zakrywać czoło, a pasek pod brodą być zapięty tak, żeby zmieściły się pod nim jeden, dwa palce. Przed wyjazdem sprawdzamy hamulce i zabieramy bidon, krem z filtrem, pelerynę przeciwdeszczową i małą przekąskę. Dziecko na długiej trasie zawsze jedzie z dorosłym, a na drodze trzymamy się prawej strony, jadąc jedno za drugim. Pod górę zmieniamy bieg na lżejszy, pedałujemy szybciej i lżej, w rytmie oddechu. Gdy brakuje sił, można zsiąść i prowadzić rower, a gdy jesteśmy zmęczeni, odpoczywamy w cieniu drzew i pijemy wodę. Na wschodnim wybrzeżu Tajwanu droga biegnie wzdłuż Pacyfiku, a w dolinie Hualian–Taitung widać szachownicę pól ryżowych i białe czaple. Makaki tajwańskie w górach to dzikie zwierzęta, których nie karmimy i do których się nie zbliżamy. Na Tajwanie mówi się wieloma językami: w języku amis „Nga'ay ho” znaczy „cześć”, a po tajwańsku „Tsia̍h-pá buē?” (czy już jadłeś?) to także powitanie, na które można odpowiedzieć „Tsia̍h-pá--ah” (już jadłem). W wielu miejscach odpoczynku są pamiątkowe pieczątki, które można odbić na pamiątkę z podróży.





