
ถ้าฉันเป็นก้อนเมฆ
เกี่ยวกับนิทานเรื่องนี้
ถ้าเป็นเมฆ เป็นปลา หรือเป็นนก จะเห็นอะไรบ้าง?
เปิดในกอดนิทานอ่านหน้าแรก
บ่ายวันหนึ่งในหน้าร้อน ลูลู่กระต่ายน้อยนอนอยู่บนสนามหญ้าเชิงเขา
เมฆบนฟ้า ลอยมาทีละก้อน ๆ ช้า ๆ
สิ่งที่ลูกได้รับ
จินตนาการและมองต่างมุม
เกร็ดน่ารู้สำหรับพ่อแม่
จินตนาการพาเราไปในที่ที่ไปไม่ได้; ตอนจินตนาการลองใช้หูฟัง จมูกดม และรู้สึกด้วยตัว ภาพก็จะค่อย ๆ ปรากฏ; เปลี่ยนมุมมองโลก: มองลงมาจากที่สูง บ้านเล็กนิดเดียว ทุ่งนาเหมือนผ้าห่มแพตช์เวิร์ก; เมฆคือหยดน้ำเล็ก ๆ มากมายมารวมกัน หยดน้ำรวมกันใหญ่ขึ้น หนักขึ้น ก็ตกลงมาเป็นฝน ฝนทำให้พืชโตและไหลลงแม่น้ำ; ปลาหายใจในน้ำด้วยเหงือก อยู่นอกน้ำไม่ได้; มองขึ้นจากใต้น้ำ ผิวน้ำจะไหวระริก แสงแดดแตกเป็นจุดแสง; แม่นกหาอาหารมาป้อนลูกนกทั้งวัน เหนื่อยมาก; จินตนาการตัวเองเป็นคนอื่นช่วยให้เข้าใจความรู้สึกของผู้อื่นมากขึ้น (เอาใจเขามาใส่ใจเรา); มองเมฆหารูปร่างได้ แต่ละคนอาจเห็นไม่เหมือนกัน; ก่อนนอนลองเล่นเกมจินตนาการ “ถ้าฉันเป็น…” กับลูกนะคะ





