
Nie chcę iść do przedszkola
O tej historii
Słonik rano płacze. Zabiera chusteczkę mamy, która obiecuje odebrać go po południu.
Otwórz w BajkotulankachPrzeczytaj pierwszą stronę
Rano Dudu obejmuje nogę mamy:
„Nie chcę iść do przedszkola”.
Co dziecko z niej wyniesie
Rozstanie z rodzicem w przedszkolu
Warto wiedzieć rodzicom
Tęsknota za domem i płacz na początku przedszkola są naturalne. Dorosły żegna się z dzieckiem, zamiast znikać po kryjomu. Jasno mówi, kiedy przyjdzie po dziecko, odwołując się do zrozumiałych wydarzeń: po przekąsce, drzemce i piosence na pożegnanie. To czytelniejsze niż „zaraz wrócę”. Rzecz z domu, na przykład chusteczka mamy, daje poczucie bezpieczeństwa. Gdy tęskno, można ją powąchać, dotknąć albo powiedzieć nauczycielowi. Przyjaźnie i wspólne zajęcia pomagają czasowi szybciej minąć. Gdy dorosły dotrzymuje słowa, dziecku następnego dnia jest spokojniej.





