
เสี่ยวเฟยสุนัขค้นหากู้ภัย
เกี่ยวกับนิทานเรื่องนี้
บอร์เดอร์คอลลี่เสี่ยวเฟยอยากเป็นสุนัขค้นหากู้ภัยกับอิซาเบลผู้ฝึก แต่ตอนฝึกมักเสียสมาธิกับไส้กรอก ฝูงแกะ และก้อนหิมะ บนภูเขาที่มีหมอก มีเด็กชายคนหนึ่งพลัดหลงกับครอบครัว เขาจำได้ว่าต้อง “อยู่ที่เดิมแล้วรอ” เสี่ยวเฟยต้องใช้จมูกตามหาเขาให้เจอ
เปิดในกอดนิทานอ่านหน้าแรก
จมูกของเสี่ยวเฟยเริ่มทำงานตั้งแต่ลืมตา
ฟุดฟิด——ขนมปัง ฟุดฟิด——หญ้า
ฟุดฟิด——กาแฟของอิซาเบล
สิ่งที่ลูกได้รับ
รู้จักงานของสุนัขค้นหากู้ภัย และเมื่อหลงทางต้องอยู่ที่เดิม
เกร็ดน่ารู้สำหรับพ่อแม่
สุนัขค้นหากู้ภัยใช้จมูกหากลิ่นของคน: กลิ่นลอยไปตามลม จึงต้องหาไปทางที่ลมพัดมา; เมื่อกลิ่นจางมาก ก็วิ่งไปมาซ้ายขวา เพื่อหาว่าทางไหนกลิ่นเข้มที่สุด; ในหมอกที่เย็นและชื้น กลิ่นจะอยู่ได้นานกว่า สุนัขค้นหากู้ภัยเจอคนแล้วจะเห่าเสียงดัง อยู่เป็นเพื่อนรอผู้ฝึกมา; เมื่อหลงทางให้ “เป็นต้นไม้ต้นหนึ่ง”: อยู่ที่เดิม ไม่เดินสุ่ม ตะโกนเรียกเสียงดัง; เมื่ออยู่บนภูเขาต้องเดินตามผู้ใหญ่ให้ติด และยังได้รู้จักการมีสมาธิ: ตอนทำงานไม่เสียสมาธิ เลิกงานแล้วค่อยเล่น





