
Dzień, w którym obudził się wulkan
O tej historii
Islandzki wulkan zaczyna dymić, a mama, wulkanolożka, zabiera Olafa na stację obserwacyjną. Chłopiec chce na własne oczy zobaczyć lawę, ale uczy się, że najodważniej jest posłuchać poleceń bezpieczeństwa i stać daleko.
Otwórz w BajkotulankachPrzeczytaj pierwszą stronę
W pudełku Olafa leży mnóstwo kamieni.
Czarne, dziurawe, takie lekkie, że pływają po wodzie.
Babcia mówi: „Wszystkie zrobił wulkan.”
Co dziecko z niej wyniesie
Poznawanie wulkanów i bezpieczeństwa podczas ewakuacji
Warto wiedzieć rodzicom
Poznawanie „ciała" wulkanu: pole lawowe porośnięte mchem, ziemia, która pęcznieje i się wybrzusza, magma pod ziemią, szczeliny, wyrzucana lawa i gazy; magma jest pod ziemią, a gdy wypłynie na powierzchnię, nazywa się lawą i ma ponad tysiąc stopni; jak obserwują wulkanolodzy (sejsmometry, anteny GPS, drony); część gazów wulkanicznych jest niewidoczna i bezwonna, niesie się z wiatrem i zbiera w niskich miejscach; co robić, gdy włączy się alarm: zabrać plecak ewakuacyjny, wziąć tylko to, co niezbędne, słuchać poleceń policji, iść do schronu i nie wracać po rzeczy – poprosić ratowników, by po sprawdzeniu bezpieczeństwa pomogli; wulkanolodzy mają przy sobie detektory gazów i zanim zabiorą dziecko, sprawdzają, gdzie są szczeliny i czy są wystarczająco daleko.





