กอดนิทาน
นักสะสมเสียง

นักสะสมเสียง

5~6 ปีความหลากหลายและยอมรับความแตกต่างประมาณ 10–15 นาที22 หน้า

เกี่ยวกับนิทานเรื่องนี้

ไอไซอาห์ใส่เครื่องช่วยฟัง เขามีการบ้านต้องส่ง “เสียงที่ฉันชอบที่สุด” เขาเดินทั่วเมืองเพื่อเก็บเสียงต่าง ๆ แล้วก็พบว่าเสียงที่ชอบที่สุด คือประโยคที่แม่พูดทุกเช้าตอนที่เขาใส่เครื่องช่วยฟัง

อ่านหน้าแรก

ทุกเช้า โลกของไอไซอาห์เงียบสงบ
เขาใส่เครื่องช่วยฟังสีฟ้า ในหูมีเสียงเบา ๆ “ติ๊ด ๆ ๆ” ดังขึ้น เสียงก็ดังขึ้นมา——
“อรุณสวัสดิ์ ไอไซอาห์ แม่อยู่ตรงนี้นะ”

สิ่งที่ลูกได้รับ

รู้จักการได้ยินและการสูญเสียการได้ยิน ชื่นชมความแตกต่าง

เกร็ดน่ารู้สำหรับพ่อแม่

รู้จักการได้ยินและการสูญเสียการได้ยิน: บางคนใส่เครื่องช่วยฟัง ซึ่งช่วยขยายเสียงให้ดังขึ้น; ตอนเปิดเครื่อง ในหูจะมีเสียงเตือนเบา ๆ ดังขึ้น; ตอนนอนและตอนอาบน้ำต้องถอดออก แล้วเก็บใส่กล่องใบเล็ก; ที่ที่เสียงดังมาก ทั้งหูและสมองจะเหนื่อยมาก ถอดออกหรือไปพักในที่เงียบ ๆ ได้; เสียงที่เบามาก ต่อให้ใส่เครื่องช่วยฟังก็อาจฟังไม่ชัดเสมอไป; เสียงคือการสั่นสะเทือน จึงใช้มือ “สัมผัส” ได้ (กล่องเสียงกีตาร์ เสียงแมวกรน หัวใจของคนในครอบครัว) และชื่นชมว่าเสียงที่แต่ละคนชอบไม่เหมือนกัน เด็กที่ใส่เครื่องช่วยฟังก็มีความชอบและความสามารถเป็นของตัวเองเหมือนทุกคน

เล่มอื่นที่คุณอาจชอบ

ดูหนังสือทั้งหมด

คืนนี้ อ่านด้วยกันสักเล่ม

ดาวน์โหลดฟรี อ่านได้ทั้งมือถือและแท็บเล็ต