
De geluidenverzamelaar
Over dit verhaal
Isaiah, die een gehoorapparaat draagt, moet voor school zijn ‘mijn lievelingsgeluid’ inleveren. Hij loopt door de stad om geluiden te verzamelen en ontdekt dat zijn lievelingsgeluid de woorden van zijn moeder zijn die hij elke ochtend hoort als hij zijn gehoorapparaat opzet.
Openen in VoorleeskusLees de eerste bladzijde
Elke ochtend was Isaiahs wereld heel stil.
Hij deed zijn blauwe gehoorapparaat in en in zijn oor klonk een zacht “toedeloe”, en alles werd luider—
“Goedemorgen, Isaiah. Ik ben hier.”
Wat je kind eraan overhoudt
Horen en slechthorendheid leren kennen en verschillen waarderen
Goed om te weten voor ouders
Horen en slechthorendheid leren kennen: sommige mensen dragen een gehoorapparaat dat geluid versterkt; als het aangaat, klinkt er een zacht piepje in het oor; bij het slapen en in bad doe je het af en leg je het in een doosje; op een heel lawaaierige plek worden je oren en hoofd moe, dan kun je het afdoen of naar een rustige plek gaan; heel zachte geluiden hoor je ook met een gehoorapparaat niet altijd goed; geluid is trilling en je kunt het met je hand ‘voelen’ (de klankkast van een gitaar, het spinnen van een kat, het hart van een familielid). Waardeer ook dat ieders lievelingsgeluid anders is, en dat kinderen met een gehoorapparaat net als iedereen eigen voorkeuren en talenten hebben.





