
Odpływ, namorzyny się budzą
O tej historii
Woda opada. Ming idzie z dziadkiem do namorzynów i znajduje kraby skrzypki, poskoczki mułowe i małe sadzonki.
Otwórz w BajkotulankachPrzeczytaj pierwszą stronę
Dziadek mieszka przy ujściu rzeki: pod domem jest woda, a za domem – las namorzynowy.
Dziadek mówi: „W lesie żyje ryba, która chodzi i nawet wspina się na drzewa.”
Co dziecko z niej wyniesie
Obserwowanie pływów i życia namorzynów
Warto wiedzieć rodzicom
Poznawanie pływów: morze mniej więcej dwa razy dziennie przybiera i dwa razy opada, a między przypływem a odpływem mija trochę ponad sześć godzin; dopiero przy odpływie odsłania się błotnista płycizna namorzynów – można wbić bambusowy kijek jako znacznik i patrzeć, jak zmienia się poziom wody. Poznawanie mieszkańców namorzynów: kraba skrzypka (samiec ma jedną wyjątkowo dużą szczypcę, którą macha, by oznajmić „to mój dom" i przyciągnąć samicę; jego chińska nazwa wzięła się stąd, że starsi ludzie mówili, iż jakby „przyzywa przypływ"), poskoczka mułowego (ryby, która wychodzi z wody, chodzi po błocie na płetwach piersiowych, wspina się na korzenie, a oczy ma na czubku głowy) oraz żyworodnych siewek namorzynów (kiełkują jeszcze na drzewie, a po upadku zwykle leżą najpierw na błocie albo odpływają z wodą, po osiadnięciu wypuszczają korzenie i powoli się prostują). Obserwowanie dzikich zwierząt: wybrać dobry czas, być cicho i nieruchomo, nie gonić i nie łapać. Bezpieczeństwo: błoto jest miękkie i można w nim ugrząźć, więc idziemy po pomostach; przypływ wraca szybko, więc trzeba wyjść przed nim; zawsze z dorosłym.





