
ดอกไม้ไร้ชื่อในป่า
เกี่ยวกับนิทานเรื่องนี้
ลุงนักพฤกษศาสตร์พบดอกไม้ที่ไม่มีใครเคยเห็นในป่าฝน วาด วัด และตั้งชื่อให้
เปิดในกอดนิทานอ่านหน้าแรก
ฟาราชอบตั้งชื่อให้ของต่าง ๆ ที่สุด
กระเป๋าเป้ชื่อ “ใบเรือแดง” แว่นขยายชื่อ “หยวนหยวน”
ส่วนลีเมอร์หางวงแหวนที่แอบมองเธออยู่บนโขดหิน ชื่อ “ลายทาง”
สิ่งที่ลูกได้รับ
รู้จักนักพฤกษศาสตร์ สังเกต และบันทึก
เกร็ดน่ารู้สำหรับพ่อแม่
นักพฤกษศาสตร์จะสังเกตอย่างละเอียด วาดภาพ วัดขนาด จดว่าพบที่ไหน แล้วเทียบทีละอย่างกับหนังสือภาพพรรณไม้และตัวอย่างพืชอัดแห้งเก่า ๆ ในหอพรรณไม้ เพื่อให้แน่ใจว่าเป็นพืชชนิดใหม่ที่ยังไม่มีใครบันทึก แล้วให้นักพฤกษศาสตร์จากที่ต่าง ๆ ช่วยยืนยันร่วมกัน จึงตั้งชื่อและเขียนลงในหนังสือ; เมื่อมีชื่อแล้ว ทุกคนจึงรู้ว่ามันอยู่ที่ไหนและควรปกป้องอย่างไร. มาดากัสการ์มีกล้วยไม้และลีเมอร์จำนวนมากที่มีอยู่ที่นั่นที่เดียว จนถึงทุกวันนี้ทุกปียังพบพืชชนิดใหม่อยู่. กล้วยไม้มีกลีบนอกสามกลีบ กลีบในสามกลีบ กลีบในที่อยู่ล่างสุดใหญ่เป็นพิเศษ (กลีบปาก) บางชนิดมี “เดือย” ยาวเรียวห้อยอยู่ด้านหลัง; วานิลลาก็เป็นกล้วยไม้ชนิดหนึ่ง. เวลาอยู่ในป่า ใช้ตากับดินสอพาดอกไม้กลับมา ไม่เด็ดเล่น ๆ; ถ้าจะประกาศพืชชนิดใหม่ นักพฤกษศาสตร์จะขออนุญาต เก็บตัวอย่างเพียงหนึ่งชุด เก็บไว้ในหอพรรณไม้ เพื่อให้คนรุ่นหลังนำมาเทียบได้. ดอกไม้อัดแห้งจะแบนและซีด เวลาเทียบจึงดูส่วนที่ไม่เปลี่ยน เช่น ความยาวของ “เดือย” และรูปร่างของใบ. พืชชนิดใหม่จะมีชื่อวิทยาศาสตร์เป็นภาษาละติน และมักมีชื่อที่ทุกคนจำง่ายด้วย. ลีเมอร์หางวงแหวนส่วนใหญ่อยู่ทางตอนใต้ของมาดากัสการ์ที่ค่อนข้างแห้ง และมีฝูงหนึ่งอยู่ระหว่างก้อนหินใหญ่กับป่าบนภูเขาสูง





