
วิ่งผลัดของผีเสื้อ
เกี่ยวกับนิทานเรื่องนี้
ฤดูใบไม้ผลิ ผีเสื้อราชาบินขึ้นเหนือ ส่งไม้ผลัดต่อกันไปทีละรุ่น เสี่ยวจวี๋ที่เกิดในฤดูใบไม้ร่วงได้รับไม้ผลัดสุดท้าย ต้องบินกลับไปอยู่บนภูเขาสูงทางใต้ตลอดฤดูหนาวด้วยตัวเอง ระหว่างทาง เธอเรียนรู้ที่จะอาบแดด แวะดื่มน้ำหวานจากดอกไม้ และรออย่างอดทน
เปิดในกอดนิทานอ่านหน้าแรก
ฤดูใบไม้ผลิ ผีเสื้อราชาตัวหนึ่งบินออกมาจากภูเขาสูงทางใต้
เธอบินขึ้นเหนือไปเรื่อย ๆ แล้ววางไข่หนึ่งฟองไว้ใต้ใบต้นมิลค์วีด
สิ่งที่ลูกได้รับ
รู้จักการอพยพของสัตว์ และการส่งต่อชีวิตเป็นทอด ๆ
เกร็ดน่ารู้สำหรับพ่อแม่
ชีวิตของผีเสื้อราชา: ไข่ → หนอน (กินเฉพาะใบต้นมิลค์วีด) → ดักแด้ → ผีเสื้อตัวเต็มวัย ผีเสื้อราชาทางตะวันออกของทวีปอเมริกาเหนือออกจากภูเขาสูงในตอนกลางของเม็กซิโกในฤดูใบไม้ผลิ แล้วบินขึ้นเหนือ รุ่นแล้วรุ่นเล่า ประมาณสามถึงสี่รุ่น บินไปและวางไข่ไป จนถึงตอนเหนือของสหรัฐอเมริกาและตอนใต้ของแคนาดา รุ่นที่เกิดช่วงปลายฤดูร้อนถึงต้นฤดูใบไม้ร่วงจะยังไม่รีบวางไข่ แต่จะบินไปทางตะวันตกเฉียงใต้หลายพันกิโลเมตร ไปเบียดอยู่ด้วยกันในป่าเฟอร์บนภูเขาสูงของเม็กซิโกตลอดฤดูหนาว พวกมันมีชีวิตอยู่ได้นานเจ็ดถึงแปดเดือน ทั้งที่ไม่เคยไปที่นั่นมาก่อน ผีเสื้อต้องรอให้ตัวอุ่นก่อนจึงจะบินได้ ตอนเช้าตรู่จึงกางปีกอาบแดด และสั่นตัวเพื่อให้อุ่นขึ้น ระหว่างทางจะแวะดูดน้ำหวานจากดอกไม้ เพื่อเก็บพลังงานไว้ในร่างกาย นักวิทยาศาสตร์พบว่าพวกมันใช้ดวงอาทิตย์บอกทิศทาง โดยมี “นาฬิกาชีวภาพ” ในหนวดช่วยปรับการบอกทิศทางตามเวลาในแต่ละวัน และอาจใช้สนามแม่เหล็กโลกด้วย เรื่องนี้ยังชวนเด็ก ๆ ฝึกความอดทน เพราะถ้ามัวแต่รีบเดินทาง อาจไปไม่ถึง การพัก กินให้อิ่ม และรอแดด ก็เป็นส่วนหนึ่งของการเดินทางเช่นกัน





