
หนึ่งวันในยุคจูแรสซิก
เกี่ยวกับนิทานเรื่องนี้
ไดโนเสาร์กินพืช ไดโนเสาร์กินเนื้อ หนึ่งวันในจูแรสซิกจากอาทิตย์ขึ้นจนลับฟ้า
เปิดในกอดนิทานอ่านหน้าแรก
แม็กซ์กับโซอี้น้องสาวเข้าค่ายค้างคืนไดโนเสาร์ที่พิพิธภัณฑ์
กลางคืนถุงนอนปูอยู่ใต้กระดูกสเตโกซอรัส
สิ่งที่ลูกได้รับ
เริ่มรู้จักห่วงโซ่อาหาร
เกร็ดน่ารู้สำหรับพ่อแม่
ยุคจูแรสซิกอยู่ราวสองร้อยล้านถึงร้อยสี่สิบห้าล้านปีก่อน ยังไม่มีมนุษย์ พืชดอก หรือหญ้า มีเฟิน ปรง หญ้าถอดปล้อง สน และแปะก๊วย; ห่วงโซ่อาหารเริ่มที่ดวงอาทิตย์ พืชใช้แสง น้ำ และอากาศสร้างสารอาหาร ไดโนเสาร์กินพืช เช่น สเตโกซอรัสกับแบรคิโอซอรัสกินพืช ไดโนเสาร์กินเนื้อเช่นอัลโลซอรัสกินสัตว์อื่น; แบรคิโอซอรัสสูงกินใบยอดไม้ สเตโกซอรัสเตี้ยกินพืชใกล้ดิน กินอาหารคนละระดับ; หางสเตโกซอรัสมีหนามสี่อันป้องกันตัว นักวิทยาศาสตร์พบกระดูกอัลโลซอรัสที่ถูกหนามเจาะเป็นรูจริง; เมื่อพืชสัตว์ตาย แมลงกับเห็ดย่อยเป็นสารอาหารในดินให้พืชโตต่อ; เทอโรซอร์บินได้แต่ไม่ใช่ไดโนเสาร์; ตอนนั้นมีสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมเล็กแล้ว; ไทรันโนซอรัสเกิดช้ากว่าสเตโกซอรัสแปดสิบกว่าล้านปี ทั้งคู่จึงไม่เคยเจอกัน; เรารู้จักไดโนเสาร์จากฟอสซิล สีส่วนใหญ่เป็นข้อสันนิษฐานของนักวิทยาศาสตร์กับศิลปิน





