
หุ่นยนต์ไม่อยากไปโรงเรียน
เกี่ยวกับนิทานเรื่องนี้
หุ่นยนต์น้อยไปโรงเรียนครั้งแรกตื่นเต้นมาก เสี่ยวเล่อจับมือเข้าเรียนด้วยกัน
เปิดในกอดนิทานอ่านหน้าแรก
เสี่ยวเล่อไปโรงเรียนมาหนึ่งสัปดาห์แล้ว วันนี้เธอโบกมือลาแม่เอง
ข้างประตูมีเสียงดังมา บี๊บ บี๊บ บี๊บ! ใครกันนะ
สิ่งที่ลูกได้รับ
รับมือการแยกจากเมื่อเข้าโรงเรียน
เกร็ดน่ารู้สำหรับพ่อแม่
การไปโรงเรียนครั้งแรกแล้วรู้สึกตื่นเต้นและคิดถึงบ้านเป็นความรู้สึกปกติ; ถ้าผู้ใหญ่บอกว่าจะมารับตอนไหน ก็จะมารับแน่นอน; เด็กอาจพก “เครื่องหมายแทนความคิดถึง” เช่น ประโยคที่พ่อบันทึกไว้ในไฟดวงเล็ก หรือสติกเกอร์ดวงเล็ก แล้วกดเมื่อคิดถึงบ้าน; ถ้ารู้ว่าที่วางกระเป๋า ห้องน้ำ และคุณครูอยู่ตรงไหน ก็จะรู้สึกอุ่นใจขึ้น; ถ้าคิดถึงพ่อแม่ อยากเข้าห้องน้ำ หรือไม่รู้จะทำอย่างไร ก็ไปหาคุณครูได้; ถ้าพูดไม่ออก โบกมือก็ได้; เมื่อเห็นคนอื่นตื่นเต้น อาจบอกว่า “ฉันก็เคยรู้สึกแบบนี้” แล้วจับมือเดินไปด้วยกัน; คนที่เคยได้รับความช่วยเหลือก็ช่วยคนอื่นได้เช่นกัน





