
เชิดสิงโตสง่างามจัง
เกี่ยวกับนิทานเรื่องนี้
ฝึกก้าวเท้าเชิดสิงโตตามจังหวะกลอง ตุ้ม ตุ้ม แฉ่ง
เปิดในกอดนิทานอ่านหน้าแรก
ก่อนตรุษจีน ถนนแขวนโคมแดงเต็มไปหมด ตุ้ม ตุ้ม แฉ่ง! ตุ้ม ตุ้ม แฉ่ง!
โต้วโต้วได้ยินเสียงกลองก็ตั้งหูชัน กระโดดโลดเต้นไปทั่ว
สิ่งที่ลูกได้รับ
ศิลปะการแสดงพื้นบ้าน
เกร็ดน่ารู้สำหรับพ่อแม่
การเชิดสิงโตเป็นการแสดงดั้งเดิมที่พบได้บ่อยในช่วงตรุษจีนและเทศกาลของชาวจีน ดูได้ทั้งในไต้หวันและชุมชนชาวจีนทั่วโลก ใช้อวยพรให้ทุกคนปลอดภัยและต้อนรับปีใหม่อย่างคึกคัก; สิงโตหนึ่งตัวใช้สองคนร่วมมือกัน คนหนึ่งชูหัวสิงโต อีกคนเป็นหางสิงโต; กลอง ฆ้อง ฉาบ ตีเป็น “ตุ้ม ตุ้ม แฉ่ง” เสียงกลองนำสิงโตเคลื่อนไหว: กลองช้า สิงโตหลับ เดินช้า ๆ; กลองเร็ว สิงโตตื่น กระโดดโลดเต้น; พื้นฐานคือการย่อเข่าท่าม้า: ยืนกางขา งอเข่า ตั้งหลังตรง; สิงโตกะพริบตา สะบัดขน เกาคัน เหมือนสัตว์จริง ๆ; “ไฉ่ชิง” (เก็บผักเขียว) คือสิงโต “กิน” ผักเขียวที่แขวนไว้สูง แล้วโปรยใบผักออกมาเป็นการอวยพร; เวลาปีนสูงหรือยืนบนเก้าอี้ ข้างล่างต้องปูเบาะนุ่ม ๆ และข้าง ๆ ต้องมีผู้ใหญ่คอยพยุงเสมอ; ทำงานร่วมกันต้องสื่อสารกันก่อน: ก่อนเลี้ยวต้องบอกเพื่อน; อ่านจบแล้วลองขยับตัวตามเสียงกลองดูนะคะ





