
ห้องแรกของลูกแบดเจอร์
เกี่ยวกับนิทานเรื่องนี้
ลูกแบดเจอร์โตขึ้นแล้ว พ่อกับแม่ขุดห้องเล็ก ๆ ของตัวเองในโพรงให้เขา คืนแรกเงียบเกินไป คืนที่สองมืดเกินไป คืนที่สามเตียงเหมือนจะใหญ่เกินไป ลูกแบดเจอร์ต้องค่อย ๆ หาวิธีทำให้ห้องของตัวเองอบอุ่นขึ้น
เปิดในกอดนิทานอ่านหน้าแรก
ครอบครัวลูกแบดเจอร์อาศัยอยู่ในโพรงใต้ต้นไม้ใหญ่
ก่อนนอน เอาจมูกชนจมูก: “ราตรีสวัสดิ์ ลูกแบดเจอร์”
เขาเบียดนอนอยู่ตรงกลางระหว่างพ่อแม่ ฟังเสียงกรนของพ่อแล้วก็หลับไป
สิ่งที่ลูกได้รับ
เรียนรู้การนอนคนเดียว สร้างกิจวัตรก่อนนอนที่ทำให้อุ่นใจ
เกร็ดน่ารู้สำหรับพ่อแม่
ช่วยเด็กฝึกนอนคนเดียว: ปรับทีละเรื่องเล็ก ๆ (เปิดม่านไว้ เปิดไฟดวงเล็กไว้ กอดผ้าห่มที่คุ้นเคย) ค่อย ๆ ทำให้ห้องใหม่ปลอดภัยอุ่นใจ; พิธีราตรีสวัสดิ์ที่ทำเป็นประจำช่วยให้เด็กรู้ว่า “ต่อไปจะนอนแล้ว”; กลางคืนวิ่งกลับไปห้องพ่อแม่เป็นเรื่องธรรมดามาก ไม่ต้องดุ และยังได้รู้จักแบดเจอร์ยุโรป: อยู่ในโพรงใต้ดินที่เรียกว่า “รังแบดเจอร์” มีอุโมงค์และห้องมากมาย; แบดเจอร์ใช้กรงเล็บยาวที่เท้าหน้าคราดหญ้าแห้งเป็นกอง หนีบไว้ระหว่างคางกับขาหน้า แล้วเดินถอยหลังลากกลับเข้าโพรงมาปูที่นอน (แบดเจอร์จริงออกหาอาหารตอนกลางคืนและนอนตอนกลางวัน หนังสือเล่มนี้ทำตามเวลาของเด็ก ให้ลูกแบดเจอร์นอนตอนกลางคืน)





