
รอคลื่นลูกที่ดี
เกี่ยวกับนิทานเรื่องนี้
เซมีใส่ขาเทียม วิ่งบนชายหาดได้เร็วเท่ากับทุกคน เขาอยากยืนบนกระดานโต้คลื่นได้เหมือนคุณลุง แต่พอลงน้ำก็ถูกคลื่นซัดล้มทุกครั้ง คุณลุงบอกว่า สิ่งแรกที่ต้องเรียนรู้ในการโต้คลื่นไม่ใช่การยืน แต่คือการรอ รอคลื่นลูกที่พอดีลูกนั้น
เปิดในกอดนิทานอ่านหน้าแรก
พี่ลิเดียตะโกน: “เตรียมตัว——” ยังตะโกนไม่ทันจบ เซมีก็พุ่งออกไปแล้ว
ขาขวาท่อนล่างของเขาเป็นขาเทียมสีดำ
แปะ แปะ แปะ บนชายหาด ไม่มีใครวิ่งตามทัน
สิ่งที่ลูกได้รับ
เรียนรู้การรอจังหวะ สังเกตทะเล และรู้จักความปลอดภัยทางน้ำ
เกร็ดน่ารู้สำหรับพ่อแม่
สิ่งแรกของการโต้คลื่นคือการรอ: คลื่นมักมาเป็นชุด ลูกแรกส่วนใหญ่จะเล็กกว่า พอชุดนั้นผ่านไปทะเลจะสงบลงชั่วครู่; คลื่นที่ใหญ่เกินไปจะซัดคนมิด ต้องเลือกลูกที่พอดี; ถูกคลื่นดันไปแล้วรออีกนิดค่อยลุกขึ้นยืน ความปลอดภัยทางน้ำ: มือใหม่เล่นแค่ในน้ำตื้น ผูกเชือกข้อเท้าให้แน่น ใช้กระดานแบบนิ่ม มีผู้ใหญ่อยู่ข้าง ๆ; ช่วงบ่ายลมขึ้นและคลื่นเริ่มปั่นป่วนก็ขึ้นฝั่ง และยังได้เห็นเด็กที่ใส่ขาเทียมใช้วิธีของตัวเองลุกขึ้นยืนด้วย





