
Aftellen voor de waterraket
Over dit verhaal
Valentina wil raketingenieur worden. Ze maakt van een petfles een waterraket voor de wedstrijd in de buurt. De eerste keer vliegt hij scheef, de tweede keer tolt hij, de derde keer lekt hij; ze verandert steeds maar één ding.
Openen in VoorleeskusLees de eerste bladzijde
In Valentina’s schrift staan alleen maar raketten.
Dikke, dunne, raketten die vuur spuwen. Als ze groot is, wordt ze raketingenieur.
Als ze iets bedenkt, schuift ze haar veiligheidsbril op haar voorhoofd.
Wat je kind eraan overhoudt
Ontwerpen, testen en verbeteren leren kennen en omgaan met mislukken
Goed om te weten voor ouders
Het principe van een waterraket (net als het loslaten van een opgeblazen ballon: het water spuit naar beneden en de fles schiet omhoog); de vinnen moeten even groot zijn, recht zitten en gelijkmatig verdeeld zijn, anders vliegt de raket scheef; een iets zwaardere neus vliegt stabieler (zoals bij een badmintonshuttle); de flesopening moet goed afsluiten om druk op te bouwen; vul ongeveer een derde met water; gebruik een stevige frisdrankfles. Werkwijze van ingenieurs: testen, de oorzaak zoeken, steeds maar één ding veranderen en een reserveonderdeel meenemen. Veiligheid: een volwassene is erbij, draag een veiligheidsbril, wie oppompt en lanceert gebruikt een lange slang en een lang touw en staat achter de witte lijn, ga niet in de buurt van een fles waar druk op staat, richt de raket alleen naar de lucht en nooit naar mensen, en laat een volwassene het dikke karton snijden. Ook meisjes kunnen raketingenieur worden.





